ΛΑΜΠΡΟΤΑΤΗ ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ ΣΗΜΕΡΟΝ!

Ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Κύπρου κ. Χρυσόστομος προεξήρχε το πρωί του πανηγυρικού συλλείτουργου στο Ναό του Πολιούχου Ζακύνθου Αγίου Διονυσίου, επί τη μνήμη της μεταθέσεως του λειψάνου του από τα Στροφάδια στη Ζάκυνθο. Συλλειτούργησαν τριάντα μητροπολίτες από πολλές Ορθόδοξες Εκκλησίες, ιερείς και διάκονοι.
Πλήθος κόσμου κατέκλυσε τον ναό για να προσκυνήσει το Ιερό Λείψανο και να συμμετάσχει στην Θ. Λειτουργία. Παρέστησαν οι αρχές της πόλεως, ο πρόεδρος του ΛΑ.Ο.Σ. Γιώργος Καρατζαφέρης, ο αρχηγός του ΓΕΝ ναύαρχος Γεώργιος Καραμαλίκης, ο Καθολικός Αρχιεπίσκοπος Κερκύρας και Ιονίων Νήσων Ιωάννης, εκπρόσωποι πολιτικών και στρατιωτικών αρχών.
Προσφωνώντας τον Αρχιεπίσκοπο Κύπρου κ. Χρυσόστομο ο Μητροπολίτης Ζακύνθου κ. Χρυσόστομος τόνισε ότι στο πρόσωπό του «ατενίζουμε τον δοκιμαζόμενο Κυπριακό λαό, ο οποίος από για τρεις και πλέον δεκαετίες βιώνει τις τραγικές συνέπειες της βίαιης εκτοπίσεως από των εστιών του, από την ιερή γη των πατέρων του, κατά παράβαση κάθε έννοιας δικαίου και διεθνούς νομιμότητος».
Ο Μητροπολίτης Ζακύνθου Χρυσόστομος έκλεισε την ομιλία του με τους στίχους του νεαρού ήρωα Ευαγόρα Παλληκαρίδη:

«Θα πάρω μιαν ανηφοριά
θα πάρω μονοπάτια
να βρω τα σκαλοπάτια πού παν στη Λευτεριά».

Ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου κ. Χρυσόστομος στην ομιλία του αναφέρθηκε κατ’ αρχήν στους πνευματικούς αγώνες του πολιούχου Αγίου Διονυσίου, στους οποίους καλούνται όλοι οι χριστιανοί. Εν συνεχεία επεσήμανε ότι εναποθέτει στον Θεό, στον Άγιο Διονύσιο και στην Ελλάδα την ελπίδα και την πίστη του για την εξεύρεση λειτουργικής και βιώσιμης λύσης του Κυπριακού.
«Έχουμε στο πλευρό μας την Ελλάδα και τον υπέροχο Ελληνικό λαό και πιστεύουμε ότι δεν θα μας εγκαταλείψουν στον αγώνα για τη σωτηρία της πατρίδας μας », τόνισε .
Επίσης, προειδοποίησε ότι «ματαιοπονούν όσοι νομίζουν ότι είμεθα η τελευταία γενιά Ελλήνων στην Κύπρο».
Μετά την Θεία Λειτουργία ακολούθησε δεξίωσις στο Αρχονταρίκι της Μονής του Αγίου Διονυσίου. Εκεί ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου και ο Μητροπολίτης Ζακύνθου προέβησαν σε δηλώσεις στα Μέσα Ενημερώσεως.
Ο Σεβ. Μητροπολίτης Ζακύνθου κ. Χρυσόστομος δώρισε μια εικόνα του Αγίου στον Αρχηγό του ΓΕΝ Γ. Καραμαλίκη, ο οποίος είναι Ζακυνθινός την καταγωγή. Ο Αρχηγός με τη σειρά επέδωσε στον Μητροπολίτη τον θυρεό του Πολεμικού Ναυτικού.
Αμέσως μετά ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου, συνοδευόμενος από τον Μητροπολίτη Ζακύνθου, τις τοπικές αρχές και τα μέλη της επίσημης συνοδείας του, μετέβη στην πλατεία Διονυσίου Σολωμού και κατέθεσε στεφάνι στον ανδριάντα του εθνικού μας ποιητή.
Ο Μακαριώτατος εξέφρασε ιδιαίτερη συγκίνηση και είπε ότι αισθάνεται εθνικά υπερήφανος. Εξήρε την φιλοπατρία και το ποιητικό έργο του Διονυσίου Σολωμού και τόνισε:
«Πρέπει όλοι μας να είμαστε ενωμένοι ως ένας άνθρωπος, γιατί, αν ανάμεσά μας υπάρχουν διχόνοιες και διαφορές, δεν μας αξίζει η ελευθερία».
Το μεσημέρι παρετέθη επίσημο γεύμα υπό του Μητροπολίτου Ζακύνθου κ. Χρυσοστόμου στην μεγάλη Τράπεζα της νέας πτέρυγας της Μονής. Παρεκάθισαν οι αρχές και οι επίσημοι προσκεκλημένοι.
Ο Μητροπολίτης Ζακύνθου κ. Χρυσόστομος, στην πρόποσή του, δήλωσε ότι δεν έχει αμφιβολία πως ο Αρχιεπίσκοπος «θα παραμείνει αμετακίνητος στις ορθές θέσεις του για το Κυπριακό, γιατί όποιος ξέρει να φυλάει Θερμοπύλες, δεν τις εγκαταλείπει ποτέ και δεν αλλάζει ούτε από τα αξιώματα, ούτε από τις σκοπιμότητες».
Ο κ. Χρυσόστομος ευχήθηκε ο πολιούχος του νησιού Άγιος Διονύσιος να είναι αρωγός και μεσίτης προς τον Θεό για «τα δίκαια του έθνους μας, της πατρίδας μας, όπου συμπεριλαμβάνω και την Ελληνικοτάτη Κύπρο».
Τα εθνικά μας δίκαια «δεν χωρούν χωρισμούς και αφορισμούς. Είμαστε όλοι ένα έθνος και χρειάζεται ο ένας να ενισχύει και να βοηθά τον άλλο στην κατεύθυνση της απόκτησης της ελευθερίας εν δικαιοσύνη, πράγμα που λείπει από τους ισχυρούς της γης», κατέληξε ο Μητροπολίτης Ζακύνθου.
Ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου δήλωσε για μια άλλη μια φορά την αταλάντευτη θέση της Εκκλησίας του στο Κυπριακό, που είναι ο σεβασμός της κρατικής υπόστασης των Κυπρίων και μια δίκαιη λύση του προβλήματος. Οποιαδήποτε υποχωρητικότητα, τόνισε, μπορεί να είναι απαρχή δεινών για τον Ελληνισμό.
Οι εορταστικές εκδηλώσεις για τον Άγιο Διονύσιο θα κορυφωθούν απόψε με την λιτανεία του σκηνώματος του Αγίου στους κεντρικούς δρόμους της Ζακύνθου.

Η ΑΦΙΞΗ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΚΥΠΡΟΥ ΣΤΗ ΖΑΚΥΝΘΟ

Αφίχθη απόψε στη νήσο της Ζακύνθου για επίσημη επίσκεψη ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Νέας Ιουστινιανής και πάσης Κύπρου κ. Χρυσόστομος, ο οποίος θα προεξάρχει της πανηγύρεως του Αγίου Διονυσίου.
Στο αεροδρόμιο «Διονύσιος Σολωμός» τον Αρχιεπίσκοπο υποδέχθηκε o Σεβ. Μητροπολίτης Ζακύνθου κ. Χρυσόστομος, ο βουλευτής του νομού κ. Δημήτριος Βαρβαρίγος, ο Δήμαρχος Ζακυνθίων κ. Διονύσιος Ακτύπης, ο Νομάρχης Ζακύνθου κ. Διονύσιος Γάσπαρος και άλλες αρχές του νησιού.
Από το αεροδρόμιο ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου μετέβη κατευθείαν στον Ναό του Πολιούχου Αγίου Διονυσίου, όπου έγινε επίσημη υποδοχή. Εν συνεχεία τελέστηκε πανηγυρική Δοξολογία επί τη αφίξει του, με την παρουσία πολλών Αρχιερέων και πλήθους κόσμου.
Προσφωνώντας τον Μακαριώτατο ο Μητροπολίτης Ζακύνθου κ. Χρυσόστομος είπε μεταξύ άλλων και τα εξής:
Είμεθα εδώ δια να δηλώσωμεν υπέρ πάντα άλλον λαόν επί της γης, αλληλέγγυοι και συνοδίτες με τον επί τραντακονταπενταετίαν σκληρώς δοκιμαζόμενον αδελφόν Κυπριακόν Λαόν. Και να δηλώσωμεν, επίσης, ότι ως Εκκλησία υπάρχομεν μόνον και μόνον δια διακονίαν. Και συγχρόνως να Σας είπωμεν ότι δεν φοβούμεθα τον Γολγοθάν. «Ιδού συναναβαίνομεν μεθ’ υμών» συγκυρηναίοι και συναντιλήπτορες.
Είμεθα έτοιμοι ανά πάσαν στιγμήν δια τον Γολγοθάν. Διότι πιστεύωμεν ακραδάντως ότι μετά από τον Γολγοθάν είναι η Ανάστασις. Και ιδού επί 20 αιώνας ο Χριστός ανίσταται.
Ανάστασις ναί! Δικαία και βιώσιμος λύσις εις το εθνικόν μας πρόβλημα.
Δι’ ο και θαυμάζομεν την αντοχήν και την αγωνιστικότητα του προσφυγικού κόσμου.
Συμμεριζόμεθα την αγωνίαν των συγγενών των αγνοουμένων. Συμπαριστάμεθα προς τους εγκλωβισμένους, οι οποίοι φυλάττουν υπό δυσμενεστάτους συνθήκας τας νοητάς του Έθνους μας Θερμοπύλας.
Απευθύνομεν, όθεν, επί τη αφίξει Υμών προς πάντας θερμόν χαιρετισμόν αγάπης, αναφωνούντες από χειλέων και καρδίας
Ως ευ παρέστητε!
Στην αντιφώνησή του ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Κύπρου ευχαρίστησε τον Μητροπολίτη Ζακύνθου για την πρόσκληση, την υποδοχή και την φιλοξενία. Είπε ότι αισθάνεται συγκίνηση που βρίσκεται και πάλι στη Ζάκυνθο των ποιητών, του θεάτρου και της μουσικής, των ανοιχτόκαρδων ανθρώπων, στο νησί του Αγίου Διονυσίου. Και σχετικά με το Κυπριακό υπογράμμισε εμφαντικά:
Πρέπει να γνωρίζουν πολύ καλά οι ξένοι ότι οι ρίζες οι εθνικές του Κυπριακού λαού είναι ηλικίας τρεισήμισι χιλιάδων ετών. Και είναι πολύ βαθιές και δεν ξεριζώνονται. Καμία δύναμις δεν μπορεί να ξεριζώσει αυτές τις εθνικές ρίζες από την γη των προγόνων μας. Θα αγωνιστούμε, έστω και αν παρεξηγούμαστε συνεχώς, αυτήν την διαχρονικήν πορείαν, και είμαι σίγουρος ότι στο τέλος θα δικαιωθούμε, γιατί οι Τούρκοι δεν θέλουν την μισή Κύπρο. Θέλουν ολόκληρη την Κύπρο. Το θέμα της Κύπρου δεν είναι διακοινοτικό, αλλά γεωπολιτικό. Δεν μπορούν να ανεχθούν η Ελλάδα να επεκτείνεται μέχρι της Μέσης Ανατολής.
Έχουμε τις ελπίδες μας στον Θεό, στον Άγιο Διονύσιο, που θα τον θερμοπαρακαλέσουμε να μεσιτεύσει στον Κύριο, να φωτίσει τους ισχυρούς της γης, έστω και την δωδεκάτην, να αποδώσουν δικαιοσύνην εις τον Κυπριακόν λαόν».
Μετά την Δοξολογία ακολούθησε δεξίωσις στο Αρχονταρίκι της Μονής και εν συνεχεία επίσημο δείπνο που παρέθεσε ο Δήμαρχος Ζακυνθίων προς τιμήν του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Κύπρου κ. Χρυσοστόμου.

Με ιδιαίτερη λαμπρότητα θα εορτασθεί φέτος στη Ζάκυνθο η μνήμη του Πολιούχου του νησιού Αγίου Διονυσίου, καθώς των λατρευτικών εκδηλώσεων θα προεξάρχει ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Ιουστινιανής και πάσης Κύπρου κ. Χρυσόστομος Β’.
Αξίζει να σημειωθεί ότι είναι η πρώτη φορά που ο Προκαθήμενος της Εκκλησίας της Κύπρου έρχεται στην Ελλάδα για να πρoεξάρχει μιας πανηγύρεως.
Ο μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Χρυσόστομος Α’ είχε πραγματοποιήσει στο παρελθόν, πάλι επί ημερών του νυν Μητροπολίτου Ζακύνθου Χρυσοστόμου, σύντομη προσκυνηματική επίσκεψη στο νησί.
Πρέπει να τονισθεί ότι το 2000 εγκαινίασε τη νέα πτέρυγα της Ι. Μονής του Αγίου Διονυσίου, που ανοικοδόμησε ο Μητροπολίτης κ. Χρυσόστομος, ο μακαριστός Πατριάρχης Αλεξανδρείας Πέτρος Ζ’, ενώ τον Αύγουστο του 2003 πραγματοποίησε στη Ζάκυνθο επίσημη επίσκεψη και προεξήρχε της πανηγύρεως του Αγίου ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος.
Φέτος, υψηλός προσκεκλημένος του Μητροπολίτου Ζακύνθου κ. Χρυσοστόμου είναι ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου κ. Χρυσόστομος Β’, ο οποίος θα αφιχθεί στη Ζάκυνθο την Παρασκευή 22 Αυγούστου το απόγευμα, συνοδευόμενος από τέσσερις Αρχιερείς της Εκκλησίας της Κύπρου, τον πρωτοσύγκελλο της Αρχιεπισκοπής Κύπρου και τον Αρχιδιάκονό του.
Το Σάββατο το απόγευμα θα χοροστατήσει στον πανηγυρικό Εσπερινό και την Κυριακή το πρωί θα προεξάρχει της Θ. Λειτουργίας στο Ναό του Αγίου Διονυσίου, συλλειτουργούντων 30 Αρχιερέων από τα Πατριαρχεία Κωνσταντινουπόλεως, Αλεξανδρείας και Βουλγαρίας και τις Αυτοκέφαλες Εκκλησίες Κύπρου και Ελλάδος.
Το απόγευμα της Κυριακής ο Αρχιεπίσκοπος κ. Χρυσόστομος θα προεξάρχει της μεγαλοπρεπούς Λιτανείας του σεπτού σκηνώματος του Αγίου Διονυσίου στο κέντρο της πόλεως και στα προπύλαια του ναού θα εκφωνήσει λόγο.
Ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου επανειλημμένως είχε συμμετάσχει στην πανήγυρη του Αγίου Διονυσίου ως Μητροπολίτης Πάφου.

ΜΕΓΑ ΓΕΓΟΝΟΣ Η ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΤΗΣ Α.Μ. ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΚΥΠΡΟΥ κ.κ.ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ Β΄ ΣΤΗ ΖΑΚΥΝΘΟ!

Μεγάλο Εκκλησιαστικό γεγονός τόσο για την Ιερά μας Μητρόπολη όσο και για ολόκληρο το νησί μας, αποτελεί η -δεύτερη κατά σειρά- επίσημη επίσκεψη Προκαθημένου της Κυπριακής Εκκλησίας. Ο Μακ. Αρχιεπίσκοπος, μετά από πρόσκληση που του απηύθυνε ο Σεβασμιώτατος Πομενάρχης μας κ.κ. Χρυσόστομος, θα παρευρεθεί και θα προεξάρχει των εορταστικών Εκκλησιαστικών εκδηλώσεων κατά τον τριήμερο εορτασμό του Αυγούστου, που έχουν ως κέντρο τους την Ιερά μας Μονή.

Ο Μακ. Αρχιεπίσκοπος Κύπρου αποτελεί εξέχουσα Εκκλησιαστική προσωπικότητα, αναγνωρισμένης από το σύνολο του ανά την οικουμένη Ορθοδόξου πληρώματος, με πλούσιο ποιμαντικό έργο και κοινωνικό έργο. Στη συνέχεια παραθέτουμε σύντομο βιογραφικό του (από την επίσημη ιστοσελίδα της Αρχιεπισκοπής Κύπρου http://www.churchofcyprus.org.cy/iera_arxiep.shtml.)

Η Α.Μ. ο Αρχιεπίσκοπος Νέας Ιουστινιανῆς και πάσης Κύπρου κ.κ. Χρυσόστομος Β΄ εγεννήθη την 10ην Απριλίου 1941 εις Τάλαν Πάφου. Μετά την αποφοίτησιν αυτού εκ του Δημοτικου Σχολείου, εγένετο δεκτός ως δόκιμος μοναχός εις την Ιεράν Μονήν Αγίου Νεοφύτου. Ακολούθως εστάλη εις το Γυμνάσιον Πάφου, εκ του οποίου και απεφοίτησε το 1963. Την 3ην Νοεμβρίου του ιδίου έτους εχειροτονήθη Διάκονος υπό του τότε αειμνήστου Χωρεπισκόπου Τριμυθούντος και μετέπειτα Μητροπολίτου Νικαίας Γεωργίου. Διετέλεσεν επί πενταετίαν Έφορος της Μονής. Το 1968 ενεγράφη εις την Θεολογικήν Σχολήν του Πανεπιστημίου Αθηνών, εκ της οποίας και απεφοίτησε το 1972. Τήν 19ην Οκτωβρίου του ιδίου έτους εξελέγη ομοφώνως Ηγούμενος της Ιερᾶς Μονής Αγίου Νεοφύτου. Εχειροτονήθη εις Πρεσβύτερον, εχειροθετήθη εις Αρχιμανδρίτην και εγκαθιδρύθη εις Ηγούμενον την 12ην Νοεμβρίου υπό του Αειμνήστου Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄. Την 25ην Φεβρουαρίου 1978 εξελέγη διά βοής Μητροπολίτης Πάφου και την 26ην Φεβρουαρίου 1978 εχειροτονήθη εις Επίσκοπον, εγκαθιδρυθείς αυθημερόν. ῾Ως Μητροπολίτης Πάφου ειργάσθη σκληρώς και μετά πολλού ζήλου και αγάπης αφ' ενός μεν διά την διάδοσιν του ευαγγελικοῦ Λόγου εν τη επαρχία αυτού και διά την πνευματικήν προκοπήν του ποιμνίου αυτού, αφ' ετέρου δε διά την ανόρθωσιν των οικονομικών της Ιεράς Μητροπόλεως αυτού. Διά την καλυτέραν και πλέον ἀποτελεσματικήν προώθησιν των εκκλησιαστικών πραγμάτων της Μητροπολιτικής αυτού Περιφερείας, η Ιερά Σύνοδος, κατόπιν εισηγήσεως του ιδίου, εξέλεξεν ως Χωρεπίσκοπον της Ιεράς Μητροπόλεως Πάφου τον Θεοφιλέστατον Χωρεπίσκοπον Αρσινόης κ. Γεώργιον. Συνειργάσθη στενώς επί πολλά έτη μετά του προκατόχου αυτού Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου πρώην Κύπρου κ.κ. Χρυσοστόμου Α΄. Ως Προεδρεύων της Ιεράς Συνόδου, κατόπιν του γνωστού ατυχήματος του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου πρώην Κύπρου κ.κ. Χρυσοστόμου, επρωτοστάτησεν, ώστε η Εκκλησία ημών να τοποθετηθή ἐναντίον της αποδοχής του σχεδίου Ανάν. Εξεπροσώπησε πολλάκις την Εκκλησίαν της νήσου ημών εις διαφόρους διορθοδόξους και διαχριστιανικούς διαλόγους, διεκκλησιαστικά συνέδρια, ενθρονίσεις νέων Προκαθημένων άλλων Εκκλησιών κ.λπ.

Την 5ην Νοεμβρίου 2006 εξελέγη Αρχιεπίσκοπος Κύπρου και ενεθρονίσθη την Κυριακήν, 12ην Νοεμβρίου 2006.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΕΛΕΤΩΝ ΕΟΡΤΗΣ ΑΓΙΟΥ ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ

Κατά το τριήμερο από 23 έως 26 Αυγούστου 2008, η Ιερά Αυτοκρατορική και Κοινοβιακή Μονή Στροφάδων και Αγίου Διονυσίου εορτάζει με κάθε επισημότητα την Μετακομιδή εκ Στροφάδων του Ιερού Λειψάνου του Αγίου Διονυσίου, Πατρός και Εφόρου Της, σύμφωνα με το ακόλουθο πρόγραμμα:

Παρασκευή 22 Αυγούστου: 20.00 μ.μ., Επίσημη υποδοχή του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Κύπρου κ.κ. Χρυσοστόμου Β', στο Καθολικό της Ιεράς Μονής. Τέλεση Δοξολογίας.

Σάββατο 23 Αυγούστου: 19.00 μ.μ., Επίσημη Κάθοδος του Μακ. Αρχιεπισκόπου από την Ιερά Μονή στο Καθολικό. Τέλεση Δοξολογίας με Περιφορά του Ιερού Λειψάνου μέσα στο Ναό. Μέγας Αρχιερατικός Εσπερινός.

Κυριακή 24 Αυγούστου:

02.00 π.μ., Ακολουθία του Όρθρου και Θεία Λειτουργία.

07.30 π.μ., Ακολουθία του Όρθρου και Αρχιερατική Θεία Λειτουργία.

19.30 μ.μ., Λιτάνευση του Ιερού Σκηνώματος στην πόλη της Ζακύνθου.

Δευτέρα 25 Αυγούστου:

08.00 π.μ., Αρχιερατική Θεία Λειτουργία.

Τρίτη 26 Αυγούστου:

08.30 π.μ., Αρχιερατική Θεία Λειτουργία.

11.00 π.μ., Περιφορά Σεπτού Λειψάνου μέσα στο Καθολικό της Μονής και εναπόθεσή Του στην Ιερά Λάρνακα.

ΕΚ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ

ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ ΙΕΡΑΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΚΗΣ ΜΟΝΗΣ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΕΩΣ ΧΡΙΣΤΟΥ ΣΤΡΟΦΑΔΩΝ

Την Τετάρτη 6 Αυγούστου, εορτή της Μεταμορφώσεως του Κυρίου Ιησού Χριστού, πανηγυρίζει με κάθε Εκκλησιαστική επισημότητα το Καθολικό της Ιεράς Μονής των Στροφάδων.

Οι Ιερές ακολουθίες θα τελεσθούν σύμφωνα με το ακόλουθο πρόγραμμα:

ΤΡΙΤΗ 5 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ:

18.00 ΜΕΓΑΣ ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΟΣ ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ

ΤΕΤΑΡΤΗ 6 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ:

08.00 ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΗ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ

18.00 ΜΕΘΕΟΡΤΟΣ ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΟΣ ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ,

ΙΕΡΑ ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ ΣΤΗ ΘΕΟΤΟΚΟ (Θα ψαλλεί από την χορωδία του Ι.Ν. Αναλήψεως πόλεως, κατά την τοπική εκκλησιαστική μουσική).

Στις ως άνω Ιερές ακολουθίες θα χοροστατήσει ο Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Αρχιμ. κ. Διονύσιος Λιβέρης.

Ο ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΡΑΣ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΩΝ, Ο ΙΑΜΑΤΙΚΟΣ

Tον καιρό που τα μαύρα σύννεφα της ειδωλολατρείας σκέπαζαν απειλητικά όλη την οικουμένη, στα τέλη δηλαδή του τρίτου αιώνα μετά Χριστόν, γεννήθηκε στη Νικομήδεια της Μικράς Ασίας ο Άγιος μεγαλομάρτυρας Παντελεήμων. Την εποχή εκείνη αυτοκράτορας της Ρώμης ήταν ο φοβερός διώκτης των Χριστιανών, ο Μαξιμιανός.
Ο πατέρας του λεγόταν Ευστόργιος και ήταν ειδωλολάτρης αξιωματούχος, μέλος της συγκλήτου. Η μητέρα του λεγόταν Ευβούλη και ήταν θερμή Χριστιανή. Το όνομα που έδωσαν στο παιδί τους ήταν Παντολέον.
Ο Παντολέον ήταν πολύ έξυπνος, ευγενικός, επιμελής, ταπεινός και πράος, γεμάτος αρετή, παρ' όλο που ακόμη δεν είχε βαπτιστή Χριστιανός. Όταν μεγάλωσε, ο πατέρας του τον παρέδωσε σ' ένα φημισμένο γιατρό, τον Ευφρόσυνο , για να του διδάξει την ιατρική επιστήμη. Σε λίγο καιρό ο Παντολέον ξεπέρασε όλους τους συνομήλικους του στη μόρφωση και όλοι μιλούσαν με θαυμασμό για το χαρακτήρα του. Ο ίδιος ο αυτοκράτορας, μαθαίνοντας για την αρετή και την εξυπνάδα του, τον προόριζε για να γίνει γιατρός στο παλάτι, ο γιατρός των ανακτόρων.
Τον ίδιο καιρό ο γέροντας ιερέας της Νικομήδειας Ερμόλαος, φωτισμένος από το Άγιο Πνεύμα κάλεσε στο σπίτι που κρυβόταν τον Παντολέοντα για να τον γνωρίσει. Αφού συνομίλησαν για πολλή ώρα, ο Ερμόλαος κατενθουσιάστηκε από τις αρετές που κοσμούσαν τον νέο και αποφάσισε να του γνωρίσει την πίστη στο Χριστό. Έτσι αναπτύχθηκε ανάμεσα τους μια άριστη πνευματική σχέση. Ο Παντολέον επισκεπτόταν καθημερινά τον Άγιο Ερμόλαο και απολάμβανε τους Χριστιανικούς του λόγους. Στερεωνόταν έτσι σιγά σιγά στην αληθινή πίστη.
Ένα εντυπωσιακό γεγονός κάνει τον Παντολέοντα να πάρει τη σοβαρή και γενναία απόφαση να δεχθεί το Άγιο Βάπτισμα, να γίνει Χριστιανός. Ενώ περπατούσε στο δρόμο συνάντησε ένα παιδί που το δάγκωσε μια οχιά και πέθανε. Λέει λοιπόν στον εαυτό του: Θα προσευχηθώ στο Χριστό να αναστήσει αυτό το παιδί και αν πράγματι το παιδί αναστηθεί, εγώ πια δεν υπάρχει λόγος να καθυστερώ τη βάπτισή μου, θα γίνω Χριστιανός, θα πιστέψω ότι ο Χριστός είναι ο Θεός ο αληθινός, ο Σωτήρας του κόσμου. Αυτά σκέφτηκε και προσευχήθηκε θερμά στον Κύριο. Αμέσως το παιδί ζωντάνεψε και το φίδι απέθανε.
Γεμάτος χαρά ο Παντολέον τρέχει στο γέροντα Ερμόλαο, του διηγείται το θαύμα και του ζητά να τον βαπτίσει. Και ο Ερμόλαος, επειδή γνώριζε ποιος οδηγείται στην τελειότητα, γεμάτος συγκίνηση οδήγησε στο φωτισμό του θείου βαπτίσματος τον Παντολέοντα.
Απο τότε ο Παντολέον έγινε ανάργυρος ιατρός. Θεράπευε με τη δύναμη του Ιησού Χριστού τους ασθενείς, χωρίς να παίρνει καθόλου χρήματα. Ακόμη, όταν εύρισκε φτωχούς τους βοηθούσε ποικιλότροπα, δίνοντας τους χρήματα και άλλα αναγκαία είδη. Ένα από τα πιο εντυπωσιακά θαύματα του Αγίου ήταν η θεραπεία ενός τυφλού, με τη δύναμη και πάλι του παντοδύναμου Θεού μας, του Χριστού.
Οι θαυμαστές θεραπείες του Αγίου προκάλεσαν το θαυμασμό των κατοίκων της Νικομήδειας, αλλά και το μίσος και το φθόνο των άλλων ιατρών της πόλης. Οι τελευταίοι κατάγγειλαν τον Παντολέοντα στον Αυτοκράτορα Μαξιμιανό, το φοβερό αυτό διώκτη του Χριστιανισμού.
Ο Μαξιμιανός κάλεσε τον Άγιο στα ανάκτορα για να ζητήσει εξηγήσεις. Ο Άγιος ομολόγησε με θάρρος ότι είναι Χριστιανός. Ο αυτοκράτορας στην αρχή προσπάθησε να τον πείσει με διάφορες κολακείες και υποσχέσεις να αρνηθεί το Χριστό και να θυσιάσει στα είδωλα. Ο Παντολέον όμως έμεινε πιστός και ακλόνητος. Δεν αρνήθηκε. Δεν πρόδωσε το Χριστό.
Ο αυτοκράτορας εξαγριωμένος, διέταξε φοβερά βασανιστήρια, για να κλονίσει τον Άγιο και να τον εξαναγκάσει να θυσιάσει στα είδωλα.
Οι στρατιώτες του αυτοκράτορα, άρχισαν να του ξέουν τη σάρκα με μαχαίρια και να καίνε τις πληγές με λαμπάδες. Ο Χριστός, όμως,ήλθε σε βοήθεια του Αγίου και του θεράπευσε τις πληγές, φωτίζοντάς τον με αστραπές. Στη συνέχεια έβαλαν τον Παντολέοντα μέσα σε ένα καζάνι που έβραζε. Με τη βοήθεια όμως και πάλι του Θεού ο Άγιος έμεινε σώος και αβλαβής και η φωτιά θαυματουργικά έσβησε. Ακολούθως βύθισαν τον Άγιο στα βάθη της θάλασσας, αφού έδεσαν στο λαιμό του μια τεράστια πέτρα. Ο Χριστός, όμως, έκανε την πέτρα πιο ελαφριά από φύλλο και έδωσε στον Παντολέων τη δύναμη να περπατά πάνω στα νερά. Έτσι σώος και αβλαβής, βγήκε στη στεριά. Στη συνέχεια έρριξαν τον Άγιο σε πεινασμένα άγρια θηρία. Όμως τα ζώα, αντί να τον κατασπαράξουν, έγλειφαν ήρεμα και ειρηνικά με τη γλώσσα τους τα πόδια του, κουνόντας τις ουρές τους.
Έκπληκτος αλλά και εξαγριωμένος ο ηγέμονας, διατάσσει τον αποκεφαλισμό του Αγίου. Θαυματουργικός το ξίφος λυγίζει και αντί αίμα τρέχει γάλα. Λίγο πριν από το μαρτυρικό δια αποκεφαλισμού θάνατο του Αγίου, ακούσθηκε φωνή απ' τον ουρανό. Ήταν η φωνή του Θεού που του έδωσε το όνομα Παντελεήμων, που σημαίνει τον Άγιο που όλους τους βοηθά και τους ελεεί ακόμη και τους εχθρούς του.
Το Τίμιο Σώμα του Αγίου τάφηκε με τιμές από τους Χριστιανούς. Η εκκλησία μας τιμά την μνήμη του την 27 η Ιουλίου.

Απολυτίκιον

"Αθλοφόρε Άγιε και ιαματικέ Παντελεήμων, πρέσβευε τω ελεήμονι Θεώ, ίνα πταισμάτων άφεσιν παράσχει ταις ψυχαίς ημών".

Η ΑΓΙΑ ΟΣΙΟΜΑΡΤΥΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ

H Αγία παρασκευή γεννήθηκε σε ένα προάστιο της Ρώμης επί Αυτοκρατορίας Αδριανού. Γονείς της ήταν ο Αγαθόνικος και η Πολιτεία, που ήσαν θεοσεβούμενοι Χριστιανοί και οικονομικά εύποροι. Για πολλά χρόνια μάλιστα δεν μπορούσαν να αποκτήσουν παιδί και τελικά απέκτησαν την Παρασκευή, μετά απο πολλά χρόνια θερμής προσευχής. Η Αγία Παρασκευή γεννήθηκε ημέρα Παρασκευή και έτσι αποφάσισαν οι γονείς της, να της δώσουν το όνομα της ημέρας που γεννήθηκε. Η ανατροφή της απο μικρή ηλικία έγινε με βάση Χριστιανικά πρότυπα. Έτσι απο μικρή ηλικία έδειξε ιδιαίτερη κλίση προς το λόγο του ευαγγελίου και ξεχώριζε για τον ενάρετο βίο της. Παρότι το παρουσιαστικό της ήταν ιδιαίτερα θελκτικό και πολλοί εύποροι της εποχής, είχαν ζητήσει την όμορφη Παρασκευή σε γάμο, αυτή αρνείτο, προτιμούσε την διακονία των γονιών της και των γειτόνων της, την προσήλωση στην προσευχή και τη μελέτη των Γραφών. Με το πέρασμα μάλιστα των ετών απέκτησε και σημαντική βιβλική κατάρτιση.
Σε ηλικία 20 ετών, η Αγία Παρασκευή έχασε τον πατέρα της. Αυτό στάθηκε σημαντικός παράγοντας στην εξέλιξη της πορεία της, διότι πλέον ήταν μόνη με αρκετά χρήματα ωστε να πραγματοποιήσει φιλανθρωπικό και ιεραποστολικό έργο πολύ ποθούσε. Έτσι εκποιεί όλη της την περιουσία σε φτωχούς και αφιερώνει το χρόνο της στην ανακούφιση των ασθενών. Δίνεται ολοκληρωτικά στην ιεραποστολή, διδάσκει σε σπίτια γυναίκες, μικρά παιδιά, διακονεί αδυνάτους, σπεύδει για τις ανάγκες τις εκκλησίας της Ρώμης. Μάλιστα με τον καιρό επέκτεινε τη δράση και σε γειτονικά χωριά και εκκλησίες. Πλησίαζε ιδίως νέες γυναίκες, προκαλούσε συζητήσεις, ομιλούσε για το Χριστό, το παράδειγμά Του. Γρήγορα όμως έφτασε στα αυτιά του Αυτοκράτορα Αντωνίνου οι δραστηριότητες της Παρασκευής, με αποτέλεσμα να οδηγηθεί ενώπιόν του. Η σεμνή και όμορφη εμφάνιση της στον Αυτοκράτορα, λέγεται πως τον εντυπωσίασε. Αλλά και η σύνεσή της, το θάρρος της και η διαύγεια πνέυματος έγιναν αντιληπτά απο τον Αντωνίνο, ο οποίος δεν ήθελε να εφαρμόσει τα μέτρα του Ρωμαϊκού νόμου σε βάρος της, όπως ορίζονταν για τους Χριστιανούς. Δοκίμασε πολλές μεθόδους ιδιαίτερα κολακευτικές για γυναίκα, αλλά τελικά έμεινε αμετακίνητη στη θέση της.
Η Παρασκευή συνελήφθει και οδηγήθηκε σε τιμωρία βασανισμού μέχρι να ομολογήσει την αποστροφή της απο το χριστιανισμό. Αρχικά της έθεσαν μια πυρακτωμένη περικεφαλαία στην κεφαλή της. Εν συνεχεία και αφού δε λύγισε, ρίχτηκε στην απομόνωση. Μια τέτοια οπισθοχώρηση θα σήμαινε μεγάλη νίκη του Αυτοκράτορος και πλήγμα ιδιαίτερα στο γυναικείο Χριστιανικό πληθυσμό που θα έβλεπε τη θερμότερη εκπρόσωπό της να αλλαξοπιστεί. Αυτή όμως αντί να λυγίσει, θεώρησε εξαιρετικό χρόνο την απομόνωση για προσευχή. Μάλιστα λέγεται πως το βράδυ άγγελος Κυρίου ενεφανίσθη ενώπιόν της και την ελευθέρωσε απο τα δεσμά της. Η Παρασκευή ενώπιον του Αυτοκράτορα πλέον πάλι, έμεινε σταθερή, ο Αντωνίνος κατάλαβε πλέον το μάταιο της προσπάθειάς του και διέταξε σε βασανισμό μέχρι θανάτου. Έτσι την οδήγησαν ενώπιον καυτού λαδιού. Όμως εδώ αναφέρεται απο τον βιογράφο της μέγα σημείο. Πως ενώ εισήχθει στο θερμό λάδι, παρέμενε ανέπαφη. Όταν το άκουσε ο Αντωνίνος δεν πιστεψε σε κάτι τέτοιο και θέλησε ο ίδιος να διαπιστώσει το αληθές, όμως πλησιάζοντας το λέβητα τα μάτια του βλάφτηκαν απο τον καυτό ατμό με αποτέλεσμα να τυφλωθεί. Η Παρασκευή όμως με θαυματουργικό τρόπο θεράπευσε τα μάτια του. Έτσι μέχρι και σήμερα θεωρείται προστάτις των ματιών. Μετά το γεγονός ο Αντωνίνος άφησε ελεύθερη την Παρασκευή. Μάλιστα απο το γεγονός αυτό και έπειτα ο Αντωνίνος διετήρησε θετική για τη εποχή στάση για τους χριστιανούς και για αυτό το λόγο του αποδόθηκε το προσωνύμιο «Αντωνίνος ο Ευσεβής». Έτσι η Παρασκευή επέστρεψε στο έργο της κάτι που έδωσε πολύ δύναμη στη χριστιανική κοινότητα, ίδιως δε στις γυναίκες που στο πρόσωπό της έβλεπαν ενα σημαντικό στήριγμα.
Όμως σύντομα τον Αντωνίνο διαδέχθηκε ο Μάρκος Αυρήλιος. Μέσα στους πρώτους χριστιανούς που συνέλαβε ήταν και η Παρασκευή. Ο ίδιος εδωσε εντολή σε δύο επάρχους να τη βασανίσουν. Ο ένας ονομαζόταν Ασκληπιός. Αυτός την έριξε σε χώρο που φυλλάσονταν φίδια. Αυτά όμως πέθαναν οταν την πλησίασαν. Ο Ασκληπιός ταράχθηκε, πιθανώς να γνώριζε και αυτά που οι χριστιανοί μεταξύ τους συζητούσαν ή ακόμα να γνώριζε τα λεγόμενα για την ίδια τη Παρασκευή. Μετά τα γενόμενα ανέλαβε δράση ο έτερος έπαρχος ονόματι Ταράσιος. Αυτός όμως της απέκοψε την κεφαλή και έτσι βρήκε τέλος η ζωή της Αγίας και μεγαλομάρτυρος Παρασκευής. Χριστιανοί περιμάζεψαν το λείψανό της και εν καιρώ το τοποθέτησαν στη βάση του θυσιαστηρίου. Η μνήμη της τιμάται απο τη ορθόδοξη εκκλησία στις 26 Ιουλίου.

Απολυτίκιον. Ήχος α'
"Την σπουδήν σου τη κλήσει κατάλληλον, εργασαμένη φερώνυμε,

την ομώνυμόν σου πίστιν, είς κατοίκιαν κεκλήρωσαι, Παρασκευή Αθληφόρε,

όθεν προχέεις ιάματα, και πρεσβεύεις υπέρ των ψυχών ημών".

Ο ΑΓΙΟΣ ΝΕΟΜΑΡΤΥΡΑΣ ΘΕΟΦΙΛΟΣ

Ο Νεομάρτυς Θεόφιλοςστη γειτονιά του.

Έργο Νικολάου Μπιάζη Σεντή.

Ο Αγ. Θεόφιλος γεννήθηκε στη Ζάκυνθο, στην περιοχή της "Φανερωμένης", το 1617. Ήταν ναυτικός στο επάγγελμα. Εγκατέλειψε όμως τον καπετάνιο του επειδή ήταν άνθρωπος άσεβής. Σε ένα ταξίδι τους, στη Χίο, και στην άρνησή του να δεχθεί την προσφορά ενός Αγαρηνού (Τούρκου) καπετάνιου να εργαστεί μαζί του συκοφαντεtται στις Τουρκικές αρχές ότι φορούσε τούρκικο σκουφί, πράξη αυστηρά απαγορευμένη από τους Τούρκους για τους Χριστιανούς. Στην πρόταση των Τούρκων, η οποία έγινε στην αρχή με κολακείες και κατόπιν με απειλές, να αλλαξοπιστήσει, ο νεαρός Θεόφιλος ήταν ανυποχώρητος μένοντας στην πίστη του αληθινού Θεού. Το τίμημα όμως της ομολογίας του ήταν να καεί ζωντανός. Φορτωμένος τα ξύλα τής φωτιάς που θα τον έκαιε οδηγήθηκε στην κωμόπολη του Βροντάδου της Χίου, όπου η φωτιά έδωσε τέλος στην επίγεια ζωή του σε ηλικία μόλις 18 ετών. Η εκκλησία τον κατέταξε στον χορό των Νεομαρτύρων. Η Ιερά Μνήμη του τελείται στις 24 Ιουλίου, ημερομηνία όπου και εμαρτύρησε.

Απολυτίκιον. Ήχος α' . Του λίθου σφραγισθέντος.

Θεόν τον σαρκωθέντα ευθαρσώς ωμολόγησας, τα Αγαρηνών καταπτύσας απιστίας διδάγματα. Πυρί δε υπ' αυτών κατακαείς, αρώμασιν επλήρωσας την γην, ω! Θεόφιλε τρισμάκαρ, του Θεού φίλε γνήσιε. Χαίροις ουν, νεομάρτυς του Χριστού. Χαίροις Εκκλησίας το καύχημα. Της Ζακύνθου χαίροις ο γόνος καί της Χίου εγκαλλώπισμα.

Κοντάκιον. Ήχος γ'. Η Παρθένος σήμερον.

Χριστού δήμος άσμασιν, ανευφημεί απαξίως, τούς λαμπρούς αγώνας σου, Μάρτυς Θεόφιλε θεiε, ήνεγκας και γαρ γενναίως ειρκτήν ζοφώδη, έφερας πικράς οικίας και ανυπίστους, και τον θάνατον εδέξω, πυρός εν μέσω, ως φίλος όντως Θεού.

Μεγαλυνάριον.

Άνθος εκ Ζακύνθου φυέν τερπνόν, άθλοις μαρτυρίου, ευωδίασε νοητώς, τους πιστούς εν Χίω, Θεόφιλος o θεiος, πυρί τακείς τας σάρκας, Χριστού τω έρωτι.

ΑΓΙΑ ΚΥΡΙΑΚΗ Η ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΣ

Ήταν κόρη του Δωροθέου και της Εύσεβίας. Αυτοί ήταν άτεκνοι και παρακαλούσαν το Θεό να τους δώσει παιδί. Πράγματι, ό Θεός ευδόκησε, και το χριστιανικό αυτό ζευγάρι, απέκτησε παιδί. Γεννήθηκε ήμερα Κυριακή, γι' αυτό και της έδωσαν το όνομα Κυριακή. Κατά το διωγμό του Διοκλητιανού, οι γονείς της συνελήφθησαν και μετά από ανάκριση βασανίστηκαν και αποκεφαλίστηκαν από το δούκα Ιούστο. Ή δε Κυριακή παραπέμφθηκε στον Καίσαρα Μαξιμιανό, και από εκεί στον άρχοντα Βιθυνίας Ιλαριανό, ό όποιος της υπενθύμισε ότι η ομορφιά της είναι για απολαύσεις και όχι για βασανιστήρια. Τότε ή παρθένος κόρη του απάντησε: "Ούτε στη νεότητα μου, ούτε στην ομορφιά μου δίνω την παραμικρή προσοχή. Και τα λαμπρότερα από τα επίγεια πράγματα είναι προσωρινά όπως τα άνθη και κούφια όπως οι σκιές. Σήμερα, έπαρχε, είμαι όμορφη, αύριο μια άσχημη γριά. Να κάνω, λοιπόν, κέντρο της ζωής μου την ομορφιά μου; Την αξία της όμως τη γνώρισα στις ρυτίδες πού την περιμένουν και στον τάφο πού την καλεί. Νόμισες, λοιπόν, ότι θα κάνω την τερατώδη ανοησία, να χάσω την αιώνια λαμπρότητα για να μείνω λίγο περισσότερο στη γη; Γι' αυτό στο ξαναλέω, έπαρχε: είμαι και θα είμαι στη ζωή και στο θάνατο χριστιανή". Εξοργισμένος ό Ιλαριανός, σκληρά τη βασάνισε και διέταξε να την αποκεφαλίσουν. Άλλα πριν πέσει ή σπάθη, προσευχόμενη παρέδωσε το πνεύμα της στον Κύριο.

Άπολυτίκιον.

Ήχος δ'. Ταχύ προκατάλαβε.

Κυρίων τον Κύριον, και Βασιλέα Χριστόν, εξ όλης ηγάπησας, Κυριακή της ψυχής, και χαίρουσα ήθλησας' όθεν Παρθενομάρτυς, παρ' αυτού δοξασθείσα, βρύεις τοις σε τιμώσιν, ιαμάτων την χάριν, τοις πάσιν αιτουμένη, πταισμάτων συγχώρησιν.