ΟΙ ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΤΗΣ ΣΚΟΠΙΑΣ

Ο "ΠΙΣΤΟΣ ΚΑΙ ΦΡΟΝΙΜΟΣ ΔΟΥΛΟΣ"...

Η ιστορία των λεγόμενων "μαρτύρων του Ιεχωβά" αρχίζει το 1881, οπότε ο Αμερικανός έμπορος Κάρολος Ρώσσελ ίδρυσε μια ιδιωτική επιχείρηση (Σκοπιά 1995 σελ. 197). Το 1884 ιδρύθηκε ως νομικό πρόσωπο η "Φυλλαδική εταιρεία Σκοπιά της Σιών" που το 1896 μετονομάστηκε σε "Βιβλική και Φυλλαδική Εταιρία Σκοπιά", ενώ το 1955 πήρε το σημερινό της όνομα "Βιβλική και φυλλαδική εταιρεία Σκοπιά της Πενσυλβανίας". Οι οπαδοί του Ρώσσελ, οι "Σπουδαστές των Γραφών", θεωρούσαν το εξάτομο έργο του "Χαραυγή της Χιλιετηρίδος", τις τωρινές "Γραφικές Μελέτες", σπουδαιότερο κι απ' την Αγία Γραφή (3, σελ. 13). Εκεί η "Σκοπιά" παρουσιαζόταν στον αναγνώστη σαν μια εμπορική επιχείρηση, η οποία εκπροσωπεί ένα ταμείο (3, σελ. 14). Όμως το 1938, ο επόμενος πρόεδρος Ι. Ρόδερφορντ μετέβαλε τη μετοχική εταιρεία σε θεοκρατία, υποχρέωσε τους "Σπουδαστές των Γραφών" να αντικαταστήσουν τη μελέτη της Αγίας Γραφής και την προσευχή με τη διάδοση των εντύπων της "Σκοπιάς" από σπίτι σε σπίτι ("έργο"), γιατί αυτό ήταν τάχα η "αγνή λατρεία του Ιεχωβά", και να υπογράψουν κείμενο που μεταξύ άλλων έγραφε: "Εμείς, η ομάς του λαού του Θεού... αναγνωρίζουμε ότι η κυβέρνησις του Θεού είναι καθαρή θεοκρατία... και ότι "Η ΕΤΑΙΡΕΙΑ" είναι ο ορατός εκπρόσωπος του Κυρίου πάνω στη γη"...

Η εταιρεία διοικείται από το "κυβερνών σώμα" που εδρεύει "στα κεντρικά γραφεία... στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης", και αποτελείται από 10, δήθεν πνευματικού "κεχρισμένους Χριστιανούς" αδελφούς του Ιησού, οι οποίοι "κυβερνιώνται θεοκρατικά..."("Μπορείτε να ζείτε...", σελ. 195). στο μεταξύ, οι εκδόσεις αυτής της αμερικάνικης εταιρείας - της οποίας οι μέτοχοι, σύμφωνα με το καταστατικό, πρέπει να είναι από 500 έως 300, και μόνο Βορειοαμερικανοί (3, σελ. 13) - έχουν εξαπλωθεί σ' όλο τον κόσμο χάρη σε αυτούς που την θεωρούν "κυβέρνηση του Ιεχωβά"!

ΤΙ ΔΙΔΑΣΚΕΙ Η "ΣΚΟΠΙΑ";

Οι διδασκαλίες της "Σκοπιάς" τροποποιούνται συνεχώς. Μπορούμε λοιπόν να τις χωρίσουμε σε μεταβλητές και αμετάβλητες. Μέχρι στιγμής, αμετάβλητες είναι οι εξής:

* Η εταιρεία "Σκοπιά" είναι ο "πιστός και φρόνιμος δούλος" που "δίδει εν καιρώ" "πνευματική τροφή" στους υπηρέτες του Θεού ("Μπορείτε να ζείτε για πάντα στον Παράδεισο στη γη", σελ. 193) και αποτελεί την "τάξη του Ιωάννη", είναι δηλ. ανάλογη με τον Ιωάννη το Θεολόγο!

* Οι Κεχρισμένοι της (το κυβερνών σώμα της) είναι "μια αυθεντική προφητική τάξις Χριστιανών" (Σκοπιά, 1 Ιουνίου 1973).

* Η θρησκεία "...έλαβε την αρχή της από τον Διάβολο και χρησιμοποιήθηκε έκτοτε όλους τους χρόνους από αυτόν, για να εξαπατήσει τους ανθρώπους και να τους απομακρύνει από τη λατρεία του Παντοδυνάμου Θεού" ("Θεοκράτεια", σελ. 20, 21).

* "Ο Σατανάς είναι πράγματι ο αόρατος άρχοντας όλων των εθνών του κόσμου!" ("Μπορείτε να ζείτε...", σελ. 17). "Ο κόσμος του Σατανά είναι αυτή η οργανωμένη ανθρώπινη κοινωνία που υπάρχει έξω από την ορατή οργάνωση του Θεού", δηλ. έξω από την Σκοπιά. ("Μπορείτε να ζείτε...", σελ. 209).

* Ο "πατριωτισμός... είναι το πνεύμα αυτού "του Σατανά" ("Tο τετελεσμένον μυστήριον", εκδ. 1923, σελ. 309). Tου Σατανά είναι και οι σημαίες, οι εθνικοί ύμνοι κ.τ.λ.

* Η "Σκοπιά" δεν δέχεται την Αγία Τριάδα, παρά μόνο το Θεό Πατέρα, και λέει πως όποιος δεν τον αποκαλεί "Ιεχωβά", θα καταφαγωθεί η σάρκα του και θα διαλυθεί ενώ θα στέκει στα πόδια του! ("Από τον απολεσθέντα Παράδεισο", σελ. 209). Όμως, λέξη "Ιεχωβά" δεν υπάρχει. Πρόκειται για λάθος προφορά του "τετραγράμματου", δηλ. των συμφώνων της φράσης "Εγώ ειμί ο Ων". Οι Ιουδαίοι λόγιοι το 500 - 1000 μ.Χ. συνδύασαν τα σύμφωνα αυτά με τα φωνήεντα της λέξης "Αδονάι" (άλλο όνομα του Θεού στην Εβραϊκή), και βρήκαν την ξεχασμένη σωστή προφορά, που είναι "Γιαχβέ". Η εταιρεία το ξέρει αυτό (!) και επιμένει στο λάθος: "Μολονότι διατιθέμεθα να θεωρήσωμε την προφορά "Γιαχ-βε" ως την πιο ορθή, διετηρήσαμε τη μορφή "Ιεχωβά" λόγω της εξοικειώσεως του λαού με αυτή από τον 14ον αιώνα"("Σκοπιά", 1 Νοεμ. 1960, σελ. 502).

* Η Σκοπιά λέει πως ο Θεός έχει άφθαρτο σώμα με μάτια, αυτιά, χέρια, πόδια κ.τ.λ. ("Πάντα δοκιμάζετε", σελ. 216). Περιορίζεται "στους ουρανούς", απ' όπου "μπορεί να εξαποστείλει το άγιο πνεύμα του, την ενεργό δύναμή του, και να κάνει ό,τι θέλει ακόμα κι όταν βρίσκεται πολύ μακριά". ("Μπορείτε να ζείτε...", σελ. 37).

* Tο Άγιο Πνεύμα θεωρείται ως απρόσωπη "δημιουργική δύναμη του Θεού", παρ' ότι ο Χριστός αποκαλύπτει ότι έχει όνομα ("εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος"), και παρ' ότι σε πολλά χωρία της Αγίας Γραφής προσκαλεί, προσεύχεται, μιλά, αποστέλλει ανθρώπους κ.τ.λ. (βλ. Πράξ. ιγ΄ 2, ι΄ 19-20 κ.λπ.), όπως μόνο ένα πρόσωπο κάνει.

* Για τη "Σκοπιά", "το ότι η ψυχή ζει μετά το θάνατο είναι ένα ψέμμα που το είπε ο Διάβολος"("Μπορείτε να ζείτε...", σελ. 88, 89). Κατά συνέπεια, η ύπαρξη αγίων και η δράση τους στη ζωή μας παρουσιάζεται ως άλλο ένα ψέμμα του διαβόλου.

* "Ο διάβολος υποστήριξε ότι οι άνθρωποι μπορούν να αυτοκυβερνηθούν με επιτυχία, χωρίς τη βοήθεια του Θεού" κι ότι "μπορούσε να απομακρύνει από τον Θεό όλους τους απογόνους του Αδάμ και της Εύας". Ο Θεός δεν κατέστρεψε το Σατανά για να μην αφήσει "ερωτήματα στις διάνοιες των αγγέλων γύρω", αλλά του έδωσε διορία 6000 χρόνια "να προσπαθήσει να αποδείξει τους ισχυρισμούς του". Αυτό είναι το περίφημο "επίμαχο ζήτημα". ("Μπορείτε να ζείτε...", σελ. 20).

* Πάντα κατά την εταιρεία, ο Χριστός ήρθε στη γη για να διαψευσθεί ο διάβολος και ν' αποκατασταθεί το γόητρο του Θεού(!): "Ο πρωταρχικός σκοπός του Ιεχωβά είναι όχι η σωτηρία των ανθρώπων, αλλά η δικαίωση του δικού του ονόματος ή όπως θα λέγαμε σήμερα, η δικαίωση της κυριαρχίας του" ("Διαγγελείς της Βασιλείας", σελ. 167).

* Δευτερεύων σκοπός της θυσίας του Χριστού είναι "να λάβουμε το δώρο της αιώνιας (σωματικής) ζωής στη δίκαιη νέα τάξη του Θεού". ("Μπορείτε να ζείτε...", σελ. 63).

* Η "Σκοπιά" παρουσιάζει τον άναρχο Υιό του Θεού ως το πρώτο κτίσμα, που αποτέλεσε "το ισοδύναμο του τέλειου ανθρώπου Αδάμ" ("Μπορείτε να ζείτε...", σελ. 62, 63), και ως... αδελφό του Σατανά! "Εν αρχή ο Θεός είχε δύο υιούς. Αυτοί οι δύο υιοί ονομάζοντο Λόγος και Εωσφόρος... Αν και ο Εωσφόρος δεν ήταν τόσο ευνοούμενος όσο ο Λόγος, όμως μαζί με το Λόγο ήσαν προσδιορισμένοι ως ο πρωινός αστήρ"("Ελευθερία", σελ. 26, 33) (8, σελ. 93). Ισχυρίζεται ότι δεν αναστήθηκε το σώμα του Χριστού αλλά το πνεύμα του, που έγινε... αρχηγός της ουράνιας κυβέρνησης του Ιεχωβά, η οποία ιδρύθηκε το 1914 στους ουρανούς!

* "Πολύ σύντομα ο Χριστός και οι ουράνιοι άγγελοί του θα αναλάβουν δράση για να απαλλάξουν τη γη απ' όλες τις τωρινές κοσμικές κυβερνήσεις" ("Μπορείτε να ζείτε...", σελ. 68).

* "... το αμπέλι της γης θα αφανιστεί... τα ουράνια στρατεύματα, που ακολουθούν τον Ιησού στον τελικό πόλεμο ενάντια στο σύστημα πραγμάτων του Σατανά... είναι εκείνοι που πατούν το αμπέλι της γης... θα λάβει χώρα εξόντωση (των μη οπαδών της "Σκοπιάς"). Το ποτάμι αίματος... είναι πολύ βαθύ, φτάνει μέχρι τα χαλινάρια των αλόγων... Η καταστροφή θα είναι πλήρης... είθε να μην πατηθούμε με το αμπέλι της γης όταν θα εκτελεστεί η δυσμενής κρίση του Ιεχωβά" ("Αποκάλυψη, το μεγαλειώδες αποκορύφωμά της πλησιάζει", σελ. 212-215).

* "Η επιβίωσις θα εξαρτηθεί από το αν εκλέξουμε συνετά μια αληθινή θρησκεία (δηλ. αυτήν της "Σκοπιάς", που πρώτα έλεγε ότι οι θρησκείες προέρχονται από το Σατανά) διότι όλες οι άλλες θρησκείες (και οι οπαδοί τους!) θα απολεσθούν"("Ξύπνα", 22-12-1958). Για να γλυτώσουμε, πρέπει να μας σημειώσει στο μέτωπο ο άνθρωπος που έχει το καλαμάρι του γραμματέα, δηλ. η Σκοπιά (Σκοπιά, 15-4-1984, σελ. 17), και επιπλέον:

1) να μην "κυβερνώμεθα με δημοκρατικούς τρόπους και μεθόδους", αλλά "το θείο θέλημα" να "ρέει σ' εμάς μόνο θεοκρατικά μέσω της από τον Θεό παρεχομένης ηγεσίας του "πιστού και φρονίμου δούλου"".

2) "να μένωμε άγρυπνοι με την υπηρεσία μας και τις οικονομικές μας συνεισφορές στην Εταιρεία Σκοπιά", γιατί "ο Ιεχωβά έχει κάνει πάρα πολλά για μας μέσω της αντιπροσωπείας αυτής". ...Πρέπει "να συνεισφέρουμε από τα χρήματά μας και τον χρόνον μας για την επέκταση του παγγηΐνου έργου του κηρύγματος. Από τους πόρους μας σε χρόνο και χρήμα ας δίνωμε γενναιόδωρα"(Σκοπιά, 15 Οκτ. 1960). Δεκτά "ασφαλιστήρια συμβόλαια ζωής, ανώνυμες και ονομαστικές μετοχές, ομολογίες, έντοκα γραμμάτια του Ελληνικού Δημοσίου, τραπεζικά ομόλογα, κληρονομιές κ.ά. περιουσιακά στοιχεία" (Σκοπιά, 1 Νοεμ. 1997).

* 3) χρειάζεται "βαθύτατος σεβασμός και ολόκαρδη υπακοή" στην "εταιρεία, καθώς διευθύνεται από το άγιο πνεύμα του Θεού" (Σκοπιά, 15 Οκτ. 1960). "...το να πράττωμε ό,τι λέγει η οργάνωση, σημαίνει να πράττουμε ό,τι αυτός (ο Ιεχωβά) λέγει. Αντίστασις στην οργάνωση είναι αντίσταση σ' αυτόν" (Σκοπιά, 1-8-1959).

Η εταιρεία χωρίζει τους ανθρώπους σε δύο κατηγορίες, στους 144.000 που θα βρίσκονται στον ουρανό και μόνοι αυτοί αποτελούν την Εκκλησία (σ' αυτούς ανήκει και η ηγεσία της) και στον όχλο, και διδάσκει δύο αναστάσεις:

α) μία για όσους από τους 144.000 είχαν πεθάνει, που έγινε δήθεν το 1918. Υποτίθεται ότι έκτοτε ο καθένας από τους 144.000 που πεθαίνει ανασταίνεται αμέσως στους ουρανούς σαν πνεύμα.

β) Μία για τον πολύ όχλο μετά τον Αρμαγεδώνα.

* Οι του όχλου θα δοκιμαστούν ζώντας για 1000 χρόνια στη γη υπό την κυβέρνηση του Ιεχωβά, δηλ. τον Ιησού, και τους 144.000, που θα διοικούν από τους ουρανούς. Θα εργάζονται και θα παντρεύονται, αλλά ο Ιεχωβά θα κάνει να πάψουν κάποια στιγμή να τεκνοποιούν για να μην υπάρξει υπερπληθυσμός! Στο τέλος των 1000 ετών, ο Σατανάς θα λυθεί και θα πλανήσει τα έθνη. Όσοι δείξουν ακεραιότητα, θα ζήσουν για πάντα στη γη. Επίσης η εταιρεία απορρίπτει όλα τα μυστήρια. Για τη θεία κοινωνία διδάσκει ότι ο άρτος και ο οίνος είναι σύμβολα, που όμως μπορούν να πάρουν μόνο οι 144.000 που έχουν ουράνια ελπίδα, ενώ ο πολύς όχλος απλά παρατηρεί.

* Η τιμητική προσκύνηση των αγίων και της Παναγίας χαρακτηρίζεται ως ειδωλολατρία.

Άγγελοι και γυναίκες. Άλλες δευτερεύουσες διδασκαλίες είναι:

* "Ορισμένοι άγγελοι... προσέλαβαν σάρκινα σώματα. (Αλήθεια πού τα βρήκαν;) Τότε ήρθαν στη γη για σεξουαλικές σχέσεις με τις όμορφες γυναίκες" (!) και γέννησαν τους γίγαντες ("Μπορείτε να ζείτε...", σελ. 93, 94).

* Οι τρεις Μάγοι οδηγήθηκαν στη Βηθλεέμ από το διάβολο! Θα συνεργάζονταν, λέει, με τον Ηρώδη για το φόνο του Χριστού! ("Η κιθάρα του Θεού", σελ. 101, 104).

ΑΓΩΓΟΣ ΤΟΥ ΙΕΧΩΒΑ, Ή ΤΟΥ ΣΑΤΑΝΑ;

Η εταιρεία Σκοπιά δηλώνει πως είναι "...ο μόνος συλλογικός αγωγός του Θεού για τη ροή της βιβλικής αληθείας στους ανθρώπους επάνω στη γη..." (Σκοπιά, 15 Οκτ. 1960), και πως "ο Ιεχωβά ποτέ δεν κάνει λάθος... είναι συνεπής, αξιόπιστος και αληθινός στο λόγο του" (Σκοπιά 1954, σελ. 327). Όμως η δογματική αστάθεια στα κείμενά της δείχνει ότι είτε ο Θεός δεν πληροφορεί σωστά τον αγωγό του, είτε ότι τον αγωγό τον μεταχειρίζεται κάποιος άλλος - κατά την εταιρεία, ο ίδιος ο Σατανάς! Ακολουθούν λίγες μόνο από τις μεταβλητές διδασκαλίες της:

1. Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΝΕΚΡΩΝ - ΔΕΥΤΕΡΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑ

ΠΡΩΤΗ ΕΚΔΟΧΗ. Επί προεδρίας Ρώσσελ, το ευαγγέλιο της "Σκοπιάς" ήταν ότι το 1874 έγινε η... Δευτέρα Παρουσία, (Β΄ τόμος γραφικών μελετών, σελ. 277) ενώ το 1878 ο "Ιεχωβά" με τον Χριστό ίδρυσαν τη Βασιλεία στους ουρανούς και αναστήθηκαν οι κεκοιμημένοι εν Ιησού (Γ΄ τόμος γραφικών μελετών, εκδ. 1920, σελ. 348). Το 1914, με τον Αρμαγεδώνα η εξουσία της "κυβέρνησης του Ιεχωβά" θα απλωνόταν σε ολόκληρη τη γη (Γ΄ τόμος γραφικών μελετών, εκδ. 1920, σελ. 139).

ΔΕΥΤΕΡΗ ΕΚΔΟΧΗ. Ο Ρόδερφορντ δίδασκε ότι το 1918 ο Θεός θα καταστρέψει τις χριστιανικές εκκλησίες ("το τετελεσμένον μυστήριον", αγγλ. εκδ., σελ. 485) και ότι οι Αβραάμ, Ισαάκ και Ιακώβ θα ανασταίνονταν το 1925 ("εκατομμύρια ζώντων...", σελ. 77). Μέχρι το 1925, δεχόταν όπως ο Ρώσσελ την εγκαθίδρυση της βασιλείας το 1878, αλλά την 1-1-1925, τη μετέφερε στο 1914, λέγοντας ότι θα επεκταθεί στη γη αφού εκλείψει η γενεά των ανθρώπων που ζούσαν το 1914. Ομοίως ο καθαρισμός του ναού και η ανάσταση των αριστέων μεταφέρθηκαν στο 1918. Οι επισκέψεις των "μαρτύρων" στα σπίτια χώριζαν τα ερίφια από τα πρόβατα μέχρι τον Αρμαγεδώνα του... 1975.

ΤΡΙΤΗ ΕΚΔΟΧΗ. Σε συγκέντρωση στη Ριζούπολη το 1975, απεσταλμένοι της Σκοπιάς δήλωσαν ότι ποτέ δεν όρισαν ημερομηνίες (!) Αργότερα κατηγορήθηκαν για τις ημερομηνίες οι... αρθρογράφοι της "Σκοπιάς" (που ελέγχονται από την εταιρεία).

ΤΕΤΑΡΤΗ ΕΚΔΟΧΗ. Στη Σκοπιά 15-10-1995, η γενεά του 1914 σημαίνει την πονηρή και μοιχαλίδα γενεά που υπάρχει σε κάθε εποχή, κανείς δεν ξέρει πότε θα γίνει η Δευτέρα Παρουσία και κανείς δεν πρέπει να ασχολείται με χρονολογίες!

2. ΟΙ ΥΠΕΡΕΧΟΥΣΕΣ ΕΞΟΥΣΙΕΣ

ΠΡΩΤΗ ΕΚΔΟΧΗ. Στο "Σχέδιον των αιώνων" (τόμος Α΄, σελ. 302), διαβάζουμε ότι οι "υπερέχουσες εξουσίες" του Ρωμ. ιγ΄ 1 είναι "αι του παρόντος κόσμου κυβερνήσεις".

ΔΕΥΤΕΡΗ ΕΚΔΟΧΗ. Το 1929, η πρώτη εκδοχή χαρακτηρίζεται "διαστροφή της Γραφής"! Αι "υπερέχουσαι εξουσίαι" είναι η εταιρεία και οι κυβερνήσεις είναι "οι πολιτικοί επίσημοι της ορατής οργανώσεως του Σατανά" ("Η αλήθεια ελευθερώσει υμάς"). "Ο Σατανάς επλάνησε τους ανθρώπους, καταπείσας αυτούς να πιστεύσουν ότι το "θηρίον" (η πολιτική εξουσία) αποτελεί τας "υπερεχούσας εξουσίας"" ("Φως"). Άρα μέχρι το 1929 η "Σκοπιά" ήταν "αγωγός" του Σατανά!

ΤΡΙΤΗ ΕΚΔΟΧΗ. Στις 15 Μαρτίου του 1963, η "Σκοπιά" ξαναγυρνά στη "διαβολική διδασκαλία" του 1929, παραπέμποντας στο "Θείον σχέδιον των αιώνων": "Οι "υπερέχουσες εξουσίες" έχουν το πλαισίωμά τους λογικά στον κόσμο που είναι έξω από την εκκλησία" (δηλ. την εταιρεία)!

3. ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΜΙΧΑΗΛ;

ΠΡΩΤΗ ΕΚΔΟΧΗ. Στον Γ΄ τόμο των "Γραφικών Μελετών" ("Ελθέτω η βασιλεία σου", σελ. 63), διαβάζουμε: "Μιχαήλ (όπερ σημαίνει "όστις ως Θεός" ή ο εκπροσωπών τον Θεόν), είναι το αποδιδόμενον ενταύθα όνομα εις τον μέγαν ημών λυτρωτήν", τον Χριστό. Η Αγία Γραφή αποδεικνύει ότι ο Υιός και Λόγος του Θεού δεν είναι άγγελος (π.χ. Εβρ. α΄ 5 "Διότι προς τίνα των αγγέλων είπε ποτέ, Υιός μου είσαι εσύ..." κ.ά.), όμως η εταιρεία δεν αρκείται μόνο σ' αυτό το λάθος:

ΔΕΥΤΕΡΗ ΕΚΔΟΧΗ. Το 1917, στο "τετελεσμένον μυστήριον" ανασκευάζει: "Ο Μιχαήλ - "Όστις ως Θεός", ο Πάπας. - Γ΄ 63", μας λέει, ενώ στο Γ΄ 63 ο Ρώσσελ λέει Μιχαήλ τον Χριστό, όχι τον πάπα! (Μάλιστα στο Β΄ τόμο, σελ. 407, γράφει: "...η Παπωσύνη είναι ο Αντίχριστος, ο άνθρωπος της Ανομίας").

ΤΡΙΤΗ ΕΚΔΟΧΗ. Μερικά χρόνια μετά, στην "Δημιουργία", διαβάζουμε ότι "ο τίτλος "Μιχαήλ"... ανήκει ειδικώς... εις τον Υιόν του Θεού"!

4. ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΛΑΤΡΕΥΕΤΑΙ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ; (Εβρ. α΄ 6)

ΠΡΩΤΗ ΕΚΔΟΧΗ. "Είναι καθήκον των πιστών να λατρεύουν τον Ιησού Χριστό" ("Σκοπιά της Σιών", αγγλική έκδοση, 15 Ιουλίου 1898).

ΔΕΥΤΕΡΗ ΕΚΔΟΧΗ. "Μη συμπεραίνετε ότι οι Χριστιανοί πρέπει να λατρεύουν το Χριστό. Δεν είναι αυτό που δίδαξε" ("Σκοπιά", αγγλική έκδοση, 15 Ιουλίου 1959).

ΤΡΙΤΗ ΕΚΔΟΧΗ. Το 1970 στην αναθεωρημένη έκδοση της ΜΝΚ (μετάφραση του νέου κόσμου) διαβάζουμε ότι ο Χριστός πρέπει να λατρεύεται!

ΤΕΤΑΡΤΗ (!) ΕΚΔΟΧΗ. Στην αναθεώρηση του 1971 (και του 1984) της ΜΝΚ, διαβάζουμε ότι ο Χριστός δεν λατρεύεται!

5. Η ΜΕΤΑΓΓΙΣΗ ΑΙΜΑΤΟΣ

ΠΡΩΤΗ ΕΚΔΟΧΗ. Η "μετάγγισις αίματος ανθρώπου εις άνθρωπον, προς πρόληψιν θανάτου" είναι "μικρά τις θυσία υπέρ του πλησίον. Εάν ο Χριστός έθεσε την ψυχήν του - ζωήν του υπέρ του ανθρωπίνου γένους, δεν χρεωστούμε και ημείς μέρος της ενεργείας της ζωής μας, ήτις είναι εις το αίμα μας, να διαθέσωμεν υπέρ του πλησίον μας;"(αγγλική έκδοση της Σκοπιάς, 15 Απρ. 1909).

ΔΕΥΤΕΡΗ ΕΚΔΟΧΗ. "Η Βίβλος μας λέει να "απέχετε από... αίματος" (των ζώων που θυσιάστηκαν σε ειδωλολατρικούς θεούς)... η αποχή από το αίμα σημαίνει ότι δεν πρέπει να βάλετε καθόλου αίμα στο σώμα σας"(!) ("Μπορείτε να ζείτε...", σελ. 216). "Οι μεταγγίσεις αίματος μπορούν να καταστρέψουν την προσωπικότητα του ατόμου... είναι μετάγγιση χαρακτηριστικών προσωπικότητας"(Σκοπιά, αμερικάνικη έκδοση, 15-5-1962, σελ. 302). "Η ηθική ασθένεια, οι σεξουαλικές διαστροφές, τα συμπλέγματα κατωτερότητας, τα μικροεγκλήματα, εμφανίζονται πολύ συχνά μετά από μεταγγίσεις αίματος"(αμερικάνικη "Σκοπιά", 15-9-1961, σελ. 563-564). (6)

6. Ο ΣΙΩΝΙΣΜΟΣ

ΠΡΩΤΗ ΕΚΔΟΧΗ. Υποτίθεται ότι "ο Πάστωρ Ρώσσελ, ως αντίτυπον του Ιεζεκιήλ, ενετάλη να είπη εις τους Εβραίους, οίτινες ήσαν... εις την αιχμαλωσίαν της Μυστικής Βαβυλώνος, του χριστιανικού κόσμου, ότι... ο λόγος του Θεού υποδείκνυε...

* την εγκαθίδρυσιν (εις τα Ιεροσόλυμα) της παγκοσμίου εβραϊκής κυριαρχίας εφ' ολοκλήρου του κόσμου...

* την συνάθροισιν... πάντων των Εβραίων όλων των αιώνων, εκ της αιχμαλωσίας του θανάτου - εκ του τάφου - δια να ζήσωσιν... εις την επίγειον φάσιν της Βασιλείας του Θεού..." ("το τετελεσμένον μυστήριον", σελ. 698)

"Η έναρξις της επιγείου φάσεως της Βασιλείας κατά το τέλος του 1914... θα συνίσταται... εκ των αναστάντων αγίων ανδρών της αρχαιότητος" (των "αριστέων" Ιωάννου Βαπτιστού, Αβραάμ, Ισαάκ κ.ά.) οι οποίοι "ευρέθησαν άξιοι να γίνωσιν υπουργοί επίγειοι και αντιπρόσωποι της πνευματικής Βασιλείας"("Η μάχη του Αρμαγεδώνος", σελ. 565). "Η Ιερουσαλήμ θα γίνει η πρωτεύουσα του κόσμου...". "Με τους τελείους τότε ραδιοτηλεφωνικούς σταθμούς... ο Αβραάμ θα διευθύνει τις υποθέσεις της γης εκ του όρους Σιών" ("Η επιθυμητή κυβέρνησις", σελ. 33).

ΔΕΥΤΕΡΗ ΕΚΔΟΧΗ. Όμως μετά το Ρώσσελ η γραμμή άλλαξε: Η "σύναξις πληθών γηγενών ή φυσικών "ορθοδόξων" Ιουδαίων σε μια λεγόμενη "Αγία γη" (την Παλαιστίνη) με το σύνθημα του "Σιωνισμού"... προήρχετο από το πνεύμα του πρωτίστου εχθρού του Ιεχωβά, δηλαδή του Σατανά, ο οποίος έχει εξαπατήσει ολόκληρη την οικουμένη" (Σκοπιά, 1 Οκτ. 1955), μαζί με τον... αγωγό του Ιεχωβά.

7. Η... ΠΥΡΑΜΙΔΑ ΤΗΣ ΓΚΙΖΑΣ

ΠΡΩΤΗ ΕΚΔΟΧΗ. Ο Ρώσσελ πίστευε στη "Μαρτυρία του εκ λίθων Μάρτυρος και προφήτου του Θεού, της Μεγάλης Πυραμίδος της Αιγύπτου", την οποία κατά την γνώμη του έχτισε ο... Μελχισεδέκ. τον αριθμό 1914 τον έβγαλε μετρώντας με τον αγγλικό δάκτυλο από την είσοδο της πυραμίδας μέχρι το θάλαμο του βασιλέως, και τον αριθμό 144.000 μετρώντας την ανηφορική στοά προς τον βασιλικό θάλαμο, που τάχα εξεικόνιζε τον θρόνο του Ιεχωβά (!) ("Ελθέτω η βασιλεία σου", σελ. 355, 377-421). (5)

ΔΕΥΤΕΡΗ ΕΚΔΟΧΗ. Όμως μετά ο Ρόδερφορντ εξέφρασε άλλη γνώμη: "Κανείς σήμερον ας μη προσθέτει εις την προφητείαν του λέγων, ότι είς σωρός λίθων εις την γην της Αιγύπτου αποτελεί μάρτυρα του Θεού". ("Φως", Τόμος 2ος, σελ. 302).

8. ΟΙ ΕΙΚΟΝΕΣ

Σήμερα η Σκοπιά αποκαλεί τις εικόνες είδωλα και απαγορεύει την προσκύνησή τους. Παλαιότερα όμως έλεγε ότι ο Θεός επιτρέπει την απλή τιμή (Σκοπιά 1-2-81, σελ. 28).

9. Ο ΣΤΑΥΡΟΣ

Εδώ και χρόνια η εταιρεία διδάσκει ότι ο Χριστός πέθανε πάνω σε πάσσαλο και στη "μετάφραση του Νέου Κόσμου" η λέξη Σταυρός έχει αντικατασταθεί με τον όρο "ξύλο βασανισμού". Όμως μέχρι το 1932 φορούσαν σταυρό. Ο Ρώσσελ ζητούσε από τους οπαδούς του να είναι στρατιώτες του Σταυρού (βλ. και "Άγγελο της Λαοδικείας"), ενώ στα έντυπά τους υπήρχε ο σταυρός - έμβλημα των μασόνων Ναϊτών ιπποτών! (Βλ. 6, φωτογραφίες σελ. 92-101).

ΓΙΑ ΟΛΑ ΦΤΑΙΕΙ ΤΟ... ΑΓΙΟ ΠΝΕΥΜΑ!

"Επειδή (η εταιρεία Σκοπιά) δεν είναι αλάνθαστη, ούτε ποτέ ισχυρίστηκε ότι είναι (μα, δεν είναι ο μόνος συλλογικός αγωγός ροής της βιβλικής αλήθειας;) από καιρό σε καιρό χρειάζεται να γίνονται διορθώσεις. Αν το πνεύμα του Ιεχωβά ενεργούσε με τον ίδιο τρόπο που ενεργούσε και στους συγγραφείς της Αγ. Γραφής, ... τότε δε θα υπήρχε... ανάγκη μελλοντικών διορθώσεων... Αλλ' επειδή το πνεύμα δεν λειτουργεί με τον ίδιο τρόπο σήμερα, γίνονται μερικές διορθώσεις από καιρό σε καιρό". Δηλαδή για τα λάθη της εταιρείας φταίει το... Άγιο Πνεύμα. "Καμμιά άλλη οργάνωσις δεν έδειξε αυτή την ευκαμψία στο να αλλάσση τις απόψεις της", καμαρώνει η "Σκοπιά"!

"Στις Παροιμίες δ΄ 18 αναφέρει: "Η οδός όμως των δικαίων είναι ως το λαμπρόν φως το φέγγον επί μάλλον και μάλλον, εωσού γίνει τελεία ημέρα". Ενόσω το φως είναι ακόμη αμυδρό, μπορεί να είναι ορατή η γενική διαμόρφωσις ενός αντικειμένου, αλλά οι λεπτομέρειές του δεν είναι πάντα ευδιάκριτες. Καθώς δεν αυξάνει το φως, οι λεπτομέρειες αυτές μπορούν να διακρίνωνται με περισσότερη διαύγεια και λαμβάνεται έτσι μια διορθωμένη άποψις... (Ώστε είναι "απόψεις" και όχι προφητείες;) όταν υπάρχει μεγαλύτερη διαύγεια και κατανόησις, διακρίνονται νέες αλήθειες και κάτι που εφαίνετο άλλοτε πολύ λογικό, μπορεί να χρειάζεται αναθεώρηση"(Σκοπιά, 15 Σεπτ. 1957, σελ. 358-359). Εδώ η Σκοπιά κρύβει ότι:

1. το εν λόγω εδάφιο μιλά για την αύξηση των δικαίων στην αγιότητα και όχι για αλληλοαναιρούμενες ερμηνείες της Γραφής.

2. το φως αποκαλύπτει λεπτομέρειες των αντικειμένων, δεν αλλάζει τα αρχικά περιγράμματά τους.

3. Ακόμα περισσότερο, το φως δεν κάνει τις "απόψεις" μας να αλλάξουν δυό και τρεις και τέσσερις φορές, ταυτιζόμενες με παλιότερες απόψεις του... σκότους!

4. Η αλήθεια του Θεού παραδόθηκε "άπαξ τοις αγίοις" (επ. Ιούδ. 3) και είναι αμετάβλητη, όπως και ο ίδιος ο Θεός. τα μεταβλητά είναι "διδασκαλίες και εντάλματα ανθρώπων" (Ματθ. ιε΄ 10).

Η ΜΕΘΟΔΟΣ ΤΟΥ ΒΑΤΡΑΧΟΥ

"Αν βάλεις το βάτραχο κατευθείαν στο βραστό νερό, φεύγει αμέσως, ενώ αν τον ζεστάνεις σιγά - σιγά βράζει ζωντανός χωρίς να το καταλάβει". Βάσει αυτού του υποδείγματος (7, σελ. 21, 22), η Σκοπιά παγιδεύει σταδιακά τα θύματά της με τις παρακάτω τακτικές:

1. Απόκρυψη της αληθινής ταυτότητας και λειτουργίας της οργάνωσης: Οι "μάρτυρες" εμφανίζονται ως Χριστιανοί, ενώ Χριστιανοί είναι μόνον όσοι ομολογούν το Χριστό "Θεό αληθινό εκ Θεού αληθινού". Εμφανίζονται ως ερευνητές των Γραφών, ενώ στην πραγματικότητα δέχονται μόνο την ερμηνεία της "Σκοπιάς" για τη Γραφή και τους είναι απαγορευμένη η προσωπική έρευνα. ("Εν τούτοις, μην προσπαθείτε να ερμηνεύσετε τις Γραφές. Ο Θεός είναι ο ερμηνευτής. Η εταιρεία Σκοπιά είναι το μέσον", λέει το Θεοκρατικό βοήθημα για τους διαγγελείς της βασιλείας) (3, σελ. 39).

2. "Βομβαρδισμός αγάπης": Φέρονται με προσχεδιασμένη συμπάθεια και καλοσύνη, που η οργάνωση αποκαλεί "πολεμικό δόλο". Έτσι, πολλοί που ζητούν ζεστασιά και αγάπη εξαρτώνται συναισθηματικά.

3. Κατηγορίες κατά της διδασκαλίας και των λειτουργών της Εκκλησίας. Έτσι ανοίγει ο δρόμος για την εξύψωση της οργάνωσης.

4. Αναγόρευση της οργάνωσης σε μόνο γνήσιο εκπρόσωπο του Θεού. Αυτό νομιμοποιεί κάθε πράξη, διδασκαλία και απαίτησή της.

5. Εξύψωση των οπαδών σε μόνους γνήσιους "Χριστιανούς", δηλαδή κολακεία.

6. Καλλιέργεια ανταγωνισμού μεταξύ των μελών, με την καταγραφή της "απόδοσης" του κάθε οπαδού σε ειδικό δελτίο, που υποβάλλεται κάθε μήνα στη συνάθροιση. "Κάθε "αδελφός" αξιολογείται και εκτιμάται μέσα στην οργάνωση ανάλογα με τα νούμερα που καταγράφονται στο ατομικό του "Αρχείο Ευαγγελιζομένων" (7 σελ. 19, 20 και 9, σελ. 15). Ακολουθούν μέθοδοι πνευματικής τρομοκρατίας και ελέγχου της σκέψης, όπως:

7. Διαβολοποίηση του κόσμου έξω από την οργάνωση, και οποιουδήποτε διαφωνεί με αυτήν: Έτσι ο οπαδός "κλείνει τ' αυτιά του" σε όσους προσπαθούν να του ανοίξουν τα μάτια, θεωρώντας τους όργανα του Σατανά.

8. Διαβολοποίηση της κριτικής σκέψης: Κάθε αμφιβολία για την εταιρεία εκλαμβάνεται από "τάση ατελών ανθρώπων", που "κινδυνεύουν πνευματικά", έως... δαιμονισμός! (6, σελ. 152 και 9, σελ. 15).

9. Καλλιέργεια του διλήμματος "αγία οργάνωση ή κόσμος του Σατανά": Έτσι, ο οπαδός που θέλει να αποδεσμευθεί φοβάται τον "έξω κόσμο". Ενδεικτικά αναφέρονται μερικά μόνο θέματα του περιοδικού "Ξύπνα", το 1976: "Η άνοδος των αυτοκτονιών", "Ξυλοδαρμός των συζύγων", "Όταν σας σταματήσει ένας εγκληματίας"(!), "Το μεγαλύτερο παγκόσμιο ποσοστό ανεργίας", "Φονείς και φόνοι", "Το διαζύγιο", "Πολιτική τρομοκρατία", "Το σχολικό έγκλημα αυξάνει", "Η σύγχρονη πείνα", "Κλοπή - μια βιομηχανία σε άνθηση", "Βία στα σχολεία: Ληστείες, βιασμοί, φόνοι", "Παιδιά εγκληματίες, διαρρήκτες", "Θάνατοι πυροσβεστών, μεταλλωρύχων, αστυνομικών" κ.ά. παρόμοια, συνοδευμένα με τρομακτική εικονογράφηση, που έρχεται σε απόλυτη αντίθεση με τις χαρούμενες εικόνες της "Νέας Τάξης του Ιεχωβά". (7, σελ. 29).

10. Καλλιέργεια άγχους και ενοχών: Η Σκοπιά καλεί το κάθε θύμα της να "σώσει το Θεό", ν' αποδείξει Αυτόν αληθινό και το διάβολο ψεύτη, με "κατώτατα όρια" που υπερβαίνουν τις δυνατότητές του: μελέτη 4 τευχών περιοδικών το μήνα, προετοιμασία πέντε εβδομαδιαίων συναθροίσεων όπου θα λάβει μέρος, κατανάλωση τουλάχιστον 10 ωρών το μήνα στον "αγρό", διεύθυνση μίας τουλάχιστον γραφικής μελέτης, συμμετοχή στις συνελεύσεις περιοχής και περιφερείας, κ.ά.(!) συν το "κοσμικό επάγγελμα" που συντηρεί τον ίδιο και την οικογένειά του, αφού τα παραπάνω γίνονται αμισθί. Ο οπαδός δεν καταφέρνει να τα προλάβει όλα, οπότε γεμίζει άγχος κι ενοχές απέναντι στον "Ιεχωβά", που παρ' όλα αυτά τον ανέχεται... (9, σελ. 15).

11. Έλλειψη ελεύθερου χρόνου: Όλες αυτές οι υποχρεώσεις δεν αφήνουν χρόνο για σκέψη και έρευνα (9, σελ. 15).

12. Άμεση πίεση από τους ανώτερους στην ιεραρχία (που κι αυτοί πιέζονται από άλλους ανώτερους), όταν η "απόδοση" είναι χαμηλή (9, σελ. 15).

13. Διαρκής υπενθύμιση του Αρμαγεδώνα...

ΟΙ ΑΠΟΣΤΑΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΟΙ!

"Όσοι γίνονται αποστάται... αφήνουν το όνομά τους για κατάρα και αποβάλλονται για να έχουν το μέρος των με τους υποκριτάς, οι οποίοι τελικά εκτελούνται στον Αρμαγεδώνα. (!) Ο θάνατός τους δεν προξενεί θλίψιν μεταξύ της κοινωνίας του νέου κόσμου του Θεού, επειδή είναι καταραμένοι λόγω της υποκρισίας, της αποστασίας και της παρακοής των αποκόπτονται από κάθε μέλλουσα ζωή" ("Νέος Ουρανός και νέα γη").

Πριν "αποστατήσει" ένας οπαδός, περνάει από "θεοδικεία" που δεν έχουν ακροατήριο, έχουν όμως θύματα από συγκοπές, εγκεφαλικά κ.ά. που παθαίνουν οι κατηγορούμενοι. Οι "αποστάτες" συκοφαντούνται συστηματικά και η επαφή μαζί τους απαγορεύεται - πράγμα που ευθύνεται και για αυτοκτονίες ακόμα (4, σελ. 19).

Συχνά "αποστάτες" καταγγέλλουν παρακολουθήσεις, παρενοχλήσεις, μέχρι και απόπειρες δολοφονίας από πρώην "αδελφούς"... (7, σελ. 24 και 26). Καθόλου παράξενο, αφού στο βιβλίο "Επιβίωση", σελ. 126-127, η ύπουλη δολοφονία του Σισάρα από την Ιαήλ, την ώρα που κοιμόταν, θεωρείται καλό παράδειγμα!

Οι "αποστάτες" συχνά ξέρουν πολλά, όπως ο Γουΐλιαμ Σνελ, που το 1925 μετέφρασε τη συζήτηση των Ρόδερφορντ, Ρ. Μάρτιν και των άλλων επικεφαλής της Σκοπιάς με τους επικεφαλής του γερμανικού τμήματος, σχετικά με τον αντίκτυπο των προφητειών για τον Αρμαγεδώνα και την επιστροφή των Αβραάμ, Ισαάκ και Ιακώβ το 1925. Γνώριζαν από πριν ότι ήταν ψευδοπροφητείες! Ο Ρόμπερτ Μάρτιν είπε: "Προτείνω να ασχοληθούμε αποκλειστικά με τη μαζική παραγωγή βιβλίων και να εξαναγκάσουμε όλη την αδελφότητα να επιδοθεί στην ανάγνωση βιβλίων. να τους απασχολήσουμε για να ξεχάσουν τις αποτυχίες κι έτσι σύντομα θα μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τις απογοητεύσεις αυτές όπως ένας εξαπατημένος εραστής που εγκαταλείφθηκε από τη μέλλουσα σύζυγό του και που σύντομα βρίσκει μια άλλη ερωμένη"(6, σελ. 173).

ΤΙΝΟΣ ΔΟΥΛΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο "ΔΟΥΛΟΣ";

Ο Ρώσσελ χρησιμοποίησε κατά κόρον μασονικούς όρους (όπως "Μέγας αρχιτέκτων", "χρυσή εποχή" και "Ιεχωβά", που μόνον οι μασόνοι και οι "μάρτυρες" προτιμούν από το "Γιαχβέ", βλ. 6, σελ. 43-83 και 89-90) και μασονικά σύμβολα όπως ο πύργος (σκοπιά), το έμβλημα των μασόνων Ναϊτών ιπποτών, ο αιγυπτιακός φτερωτός ηλιακός δίσκος (σύμβολο του 33ου βαθμού!) και η πυραμίδα (6, σελ. 87, 100, 122, 137), έφτιαξε μια πυραμίδα για τάφο του (6, σελ. 142) και πίστευε στην ανωτερότητα της λευκής φυλής - για καιρό οι μαύροι "σπουδαστές των γραφών" υποχρεώνονταν σε χωριστές συναθροίσεις. Μασονικός ήταν και ο Σιωνισμός του, αφού δεν είχε εβραϊκή καταγωγή όπως πολλοί νομίζουν, και συχνά οι "μελέτες" των οπαδών του και οι ομιλίες του γίνονταν σε μασονικές στοές (6, σελ. 39-41).

Είχε δηλώσει ότι πλησίαζε τις γυναίκες (6, σελ. 81) σαν μέδουσα, ενώ καταγγέλθηκε για σεξουαλική παρενόχληση γυναικών υπαλλήλων του. Γι' αυτό το λόγο τον χώρισε η σύζυγός του. Περίεργα πράγματα για ένα προφήτη... Ο Ρόδερφορντ, νομικός που αυτοαποκαλείτο "δικαστής" επειδή κάποτε αντικατέστησε ένα κανονικό δικαστή (3, σελ. 14), έγραφε ότι άγγελοι μετέδιδαν στο μυαλό του πληροφορίες από ένα Θεό που ζούσε στο άστρο Αλκυόνη, στις Πλειάδες! (διδασκαλία του Ρώσσελ, βλ. αμερικάνικη "Σκοπιά", 15-5-1895 και 1-12-1896) (6, σελ. 172). Τέτοια πληροφορία ήταν πως οι εμβολιασμοί είναι... δαιμονικοί! (6, σελ. 154).

Επί 30 χρόνια χρησιμοποιούσε και προωθούσε ειδικό πίνακα για επικοινωνία με πνεύματα (Ouija board, βλ. 6, σελ. 174, 175). Υποστήριζε τη Μασονία (6, σελ. 181, 182) μέχρι που "ανακάλυψε" ότι "πολλά στοιχεία... συνδέουν τον Ελευθεροτεκτονισμό με το δαιμονισμό" ("Χρυσή Εποχή", 3-9-1930) (6, σελ. 176). Μέχρι σήμερα, η εταιρεία χαρακτηρίζει τη Μασονία και το Σιωνισμό ως σατανικά. Ακόμα κι αν είναι ειλικρινής, είναι φανερό ότι οι θεωρίες της Σκοπιάς περί άρνησης της στράτευσης, σατανικότητας του έθνους, κ.τ.λ., εξυπηρετούν θαυμάσια τους σκοπούς της Μασονίας, αλλά και της "Νέας Τάξης", που θέλει να καταργήσει τα έθνη κάτω από μια παγκόσμια εξουσία. ας σημειωθεί εδώ ότι η Σκοπιά χρησιμοποιεί συχνά τον όρο "Νέα Τάξη" του Θεού..." (π.χ. στο 1, σελ. 63).

Ακόμα δεν δέχεται ότι ο Αντίχριστος είναι πρόσωπο που θα παραστήσει το Χριστό, αλλά ερμηνεύει τα θηρία της Αποκάλυψης ως έθνη και οργανισμούς (βλ. 2, σελ. 192-198), και το 666 ως "κατάλληλο όνομα για το γιγαντιαίο πολιτικό σύστημα του κόσμου" που ήδη υπάρχει, κι όχι ως "όνομα ανθρώπου", όπως διευκρινίζει ο Ιωάννης (βλ. 2, σελ. 196). Άρα οι οπαδοί της μπορούν θαυμάσια να παραπλανηθούν από τον Αντίχριστο. Όσο για τα "προφητευμένα" έτη, παραδόξως το 1914 οι μυστικές εταιρείες μεθόδευσαν τον Α΄ Παγκόσμιο πόλεμο, το 1926 λανσάρισαν τον Ινδό Κρισναμούρτι ως νέο... Χριστό και το 1975 δημοσιοποίησαν το σχέδιο της "Νέας Εποχής". Σύμπτωση;

ΤΑ ΔΩΡΑ ΤΗΣ ΣΚΟΠΙΑΣ

Ο Δρ. Τζέρυ Μπέρμαν στο βιβλίο του "Η πνευματική υγεία των μαρτύρων του Ιεχωβά" αναφέρει ότι οι "μάρτυρες":

1. Υποφέρουν από υψηλά ποσοστά κατάθλιψης και ψυχικής ασθένειας, περισσότερο από τους υπόλοιπους ανθρώπους.

2. Ζουν τη ζωή τους υπό το φόβο των δαιμόνων. Κάθε τι κακό που κάνουν τείνουν να το δικαιολογούν "ο διάβολος με έκανε να το κάνω". Βλέπουν το Σατανά να ελέγχει τους ανθρώπους σαν πιόνια, να έχει περισσότερη εξουσία από το Θεό, και τον θεωρούν υπεύθυνο:

α) για τα προβλήματα που δεν κατανοούν,

β) για την έλλειψη υπακοής και οργανωτικού ζήλου,

γ) για τις πνευματικές ασθένειες και τις τάσεις αυτοκτονίας (6, σελ. 150-152).

ΜΑΡΤΥΡΙΑ

"Ήμασταν πάντα τόσο προσανατολισμένοι προς τους δαίμονες που ανέπτυξα ένα τρομερό φόβο γι' αυτούς. Όταν αρρώσταινα, αισθανόμουν καταπιεσμένος ή είχα τάσεις αυτοκτονίας, αναζητούσα απεγνωσμένα στο σπίτι κάποια αντικείμενα που θα μπορούσαν να είναι δαιμονισμένα. Κάποτε αφαίρεσα την εικόνα ενός μικρού κοριτσιού που ήταν κρεμασμένη στο δωμάτιο των ξένων, διότι είχε "έντονα" μάτια. Σ' ένα πλακάκι του μπάνιου απεικονιζόταν ένας Ινδιάνος να χορεύει. Σκέφτηκα πως ήταν κάποιος θεός τους, και το αφαίρεσα. Ένα βράδυ ξύπνησα τρομοκρατημένος στη σκέψη ότι όλα τα βότανα στο φαρμακείο ήταν ναρκωτικά... τα πέταξα, μαζί με τις ασπιρίνες και το σιρόπι για το βήχα..." (6, σελ. 151).

ΑΛΛΑ ΚΟΛΠΑ

Η Σκοπιά διατάζει τους οπαδούς της να ζητούν από όσους επικαλούνται τις περικοπές στα βιβλία της, (που αποκαλύπτουν τις αντιφάσεις της), φωτοτυπίες των εκδόσεων. Αν τις φέρουν, τότε οι "μάρτυρες" ζητούν τα πρωτότυπα κείμενα. Αν τα φέρουν κι αυτά, ισχυρίζονται ότι πρόκειται για νοθευμένες εκδόσεις του "πονηρού δούλου", των αποστατών! (3, σελ. 38). Πολλές παλιές εκδόσεις έχουν αποσυρθεί, ώστε να πνιγεί η αλήθεια.

Παραπομπές

1. Μπορείτε να ζείτε για πάντα στον Παράδεισο στη γή, εκδ Σκοπιά.

2. Αποκάλυψη, το μεγαλειώδες αποκορύφωμά της πλησιάζει, εκδ. Σκοπιά

3. Πίσω από το προσωπείο της Σκοπιάς, π. Α. Αλεβιζόπουλου.

4. Αντιμετώπιση των αιρέσεων και της παραθρησκείας, του ιδίου, εκδ. Διάλογος.

5. Σιωνισμός και μάρτυρες του Ιεχωβά, Χρ. Βακίπουλου.

6. Ο δούρειος ίππος της Μασονίας, Φριτζ Σπρινγκμάιερ, εκδ. Στερέωμα.

7. Λύκοι βαρείς, αρχιμ. Πολυκάρπου Γιάνναρου, εκδ. Ιεράς Μονής Παρακλήτου.

8. Φωτιά, π. Ιγνατίου Καπνίση, εκδ. Ορθόδοξη Κυψέλη.

9. Περιοδικό Διάλογος τ.10

ΑΝΤΙΓΡΑΦΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ http://www.egolpion.net/

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΖΑΚΥΝΘΟΥ

Ἀριθμ. Πρωτ. 111                                                                       Ζάκυνθος, 30 Μαΐου 2010

ΕΓΚΥΚΛΙΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ

Πρός

Τόν Ἱερό Κλῆρο καί τόν Εὐσεβῆ Λαό

τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Ζακύνθου

Ἀγαπητοί μου,

Τήν ἀνάγκη νά ἐπικοινωνήσω μαζί σας μοῦ ἐπέβαλε ἡ εὐθύνη μου, ὡς πνευματικοῦ σας πατέρα, γιά νά σᾶς ἐνημερώσω ἐπί τοῦ σοβαρωτάτου προβλήματος τῆς δράσεως τῶν διαφόρων Αἱρετικῶν στήν περιοχή μας.

1. Κατά τά τελευταῖα ἔτη παρατηρεῖται ἀνοδική πορεία τῶν δραστηριοτήτων διαφόρων αἱρετικῶν. Δέν εἶναι μόνον οἱ γνωστοί σέ ὅλους μας «Μάρτυρες τοῦ Ἰεχωβᾶ» (ἤ, καλύτερα, «Χιλιαστές»), ἀλλά καί ἄλλες καινούργιες ὁμάδες, προερχόμενες καί ἐλεγχόμενες ἀπό τό ἐξωτερικό. Ἔρχονται μέ ἔνδυμα προβάτου, ὅμως πρόκειται γιά λύκους ἅρπαγες. Στήν Μητρόπολή μας καταφθάνουν συνεχῶς περιστατικά ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι παγιδεύονται στά δίκτυα τους καί χάνουν τόν προσανατολισμό τους. Ἐπίσης, ἔχει διευρυνθεῖ ἡ φαντασία τῶν ψευδόχριστων αὐτῶν στό νά ἀναζητοῦν τρόπους ἐπαφῆς καί ἐπικοινωνίας πρός ἄγραν θυμάτων. Γιά τόν λόγο αὐτόν, παρακαλῶ, ἔχετε ὑπόψη Σας τά ἑξῆς:

α) Ἐπειδή ὅλοι μιλοῦν γιά τόν Χριστό, προκειμένου νά εἰσδύσουν στό νοῦ καί στήν ψυχή σας, γιά νά τά μεταβάλουν ὕστερα, ὅπως ἐπιδιώκουν, μή δέχεσθε νά διδάσκεσθε περί πίστεως ἀπό ἀγνώστους ἤ ἀμφιβόλου προελεύσεως πρόσωπα. Νά γνωρίζετε ὅτι ὅποιος ὁμιλεῖ περί τοῦ Χριστοῦ, δέν σημαίνει ὅτι πιστεύει καί στόν Χριστό. Ἀπορρίψατε κάθε ἔντυπο, πού θά φθάσει στά χέρια σας καί ἔχει ὕποπτη προέλευση καί διάθεση.

β) Στήν περιοχή μας ἔχουν ἀρχίσει νά ἐμφανίζονται καί νά δροῦν, ἐκτός ἀπό τούς Μάρτυρες τοῦ Ἰεχωβᾶ, τούς Πεντηκοστιανούς ἤ παραφυάδες τους (Ἐκκλησίες τῆς Πεντηκοστῆς, Βαπτιστές, κ.λ.π), Σύλλογοι ἤ Σωματεῖα μέ κλήση στόν ἐσωτερισμό τῆς λεγόμενης «Νέας Ἐποχῆς», πού δέν ἔχουν προκάλυμμα χριστιανικό, ἀλλά φιλοσοφικό, ἀρχαιοελληνικό, μουσικό, νεανικό. Οἱ κινήσεις αὐτές δέν ἔχουν καμιά σχέση μέ τόν Χριστό καί τήν Ὀρθοδοξία. Ὅταν γίνεται λόγος γιά «ἐσωτερισμό», «ἀνακάλυψη τοῦ ἐγώ», «ἀνακάλυψη τῆς ζωῆς», «ἀναζήτηση ἐξωγήινων ὄντων» καί περί ἄλλων ἀσαφῶν ἐννοιῶν, ἀμέσως θά πρέπει νά αὐτοπροστατεύεσθε. Σταθῆτε μακριά τους, ἄν δέν θέλετε νά ἐμπλακῆτε σέ περιπέτειες.

γ) Σᾶς καλῶ νά παραμείνετε ἐνταγμένοι στήν πατροπαράδοτη Ὀρθόδοξη Πίστη μας, ἡ ὁποία πρέπει νά ἐκφράζεται στήν καθημερινότητά μας διά τῆς λατρευτικῆς ζωῆς καί μάλιστα τήν συμμετοχή μας στά ἱερά Μυστήρια. Μελετῆστε τήν Ἁγία Γραφή καί τούς Ἁγίους Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μας.

2. Γιά νά ἀντιμετωπίσει ἡ Ἱ. Μητρόπολή μας ὅλα αὐτά τά ἐνσκύψαντα ἐπί τοῦ Ὀρθοδόξου πληρώματος πνευματικά δεινά, ἔχει ἤδη συστήσει ἕνα Γραφεῖο ἐπί τῶν Αἱρέσεων καί τῆς Παραθρησκείας (Ἀντιαιρετικό Γραφεῖο), τό ὁποῖο, σέ συνεργασία μέ τό Γραφεῖο ἐπί τῶν Αἱρέσεων τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ἐνημερώνεται σχετικῶς ἐπί τῶν συναφῶν θεμάτων. Γι’ αὐτό, Σᾶς παρακαλῶ, ἐάν ὑποπέσει στήν ἀντίληψή σας ὁποιαδήποτε ὕποπτη αἱρετική δραστηριότητα στόν χῶρο Σας, νά ἐνημερώνετε τόν Ἐφημέριο τῆς Ἐνορίας σας καί ἐκεῖνος τήν Ἱερά Μητρόπολη.

Ἀγαπητοί μου,

Οἱ καιροί εἶναι χαλεποί. Ἄς μείνουμε ἑνωμένοι στό Σῶμα τῆς Ἐκκλησίας, ἡ Ὁποία ἔχει καί ὑπηρετεῖ τήν «παρακαταθήκην τῶν ὑγιαινόντων λόγων» τῶν Ἀποστόλων καί τοῦ Κυρίου.

Διάπυρος εὐχέτης σας

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

† ὁ Ζακύνθου Χρυσόστομος

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΙΓΜΙΟΤΥΠΑ ΑΠΟ ΤΗ ΧΕΙΡΟΤΟΝΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΦΙΛ. ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΦΩΤΙΚΗΣ κ. ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΤΙΜΟΘΕΟΣ ΚΑΙ ΜΑΥΡΑ

Ανάμεσα στους χιλιάδες των αγίων που τιμά και γεραίρει η Εκκλησία μας, εξέχουσα θέση έχει το αγιώτατο ζεύγος των μαρτύρων Τιμοθέου και Μαύρας που γιορτάζουμε στις 3 Μαίου και οι οποιοι κατάγονταν από τη θηβαίδα της Αιγύπτου. Ο Άγιος Τιμόθεος γεννήθηκε στο χωριό Παναπέων της Θηβαίδος, από γονείς ευσεβείς και ενάρετους, που από μικρό παιδί τον γαλούχησαν με τα νάματα της πίστεως στον αληθινό θεό. Όταν ήλθε στην κατάλληλη ηλικία, πήρε για σύζυγό του την Μαύρα, κόρη ευσεβών γονέων ωραιότατη στην εμφάνιση, με σωφροσύνη και καλοσύνη, αλλά κυρίως με μεγάλη πίστη και αγάπη στο θεό. Ο Αρχιερέας της Θηβαίδος, βλέποντας τη θαυμαστή ζωή του Αγίου, τον διάλεξε και τον τίμησε με το αξίωμα των κληρικών, τον χειροτόνησε Ιερέα και του ανέθεσε την διακονία να διδάσκει και να κατηχεί τους χριστιανούς, ώστε να γίνονται δυνατοί στην πίστη και να μη δειλιάζουν στους διωγμούς καί στα βάσανα, διότι βρισκόμαστε στον 3ο αιώνα, την εποχή του Διοκλητιανού, όπου μαίνονταν οι φοβερώτεροι διωγμοί.

Με περισσό ζήλο,ο Άγιος Τιμόθεος δίδασκε και εμψύχωνε τον λαό του θεού, αλλά και έφερνε στην αληθινή πίστη τους ειδωλολάτρες που εγκατέλειπαν την ασέβεια και βαπτίζονταν στο όνομα της Αγίας και Ομοουσίου και Αδιαιρέτου Τριάδος. Δεν πέρασαν 20 μέρες από την ημέρα που τελέστηκε ο γάμος των Αγίων Τιμοθέου και Μαύρας και ο ηγεμόνας της Θηβαίδας Αρριανός συνέλαβε τους Αγίους και τους πρόσταξε να φέρουν μπροστά του όλα τα Ιερά βιβλία με σκοπό να τα κάψει. Ο Άγιος Τιμόθεος αρνήθηκε να του τα δώσει και τότε άρχισαν τα φρικτά του βασανιστήρια. Του τρύπησαν με πυρακτωμένα σίδερα τα αυτιά και μετά τον δέσανε στον φρικτό τροχό, που τα καρφιά που είχε ξέσκιζαν τις σάρκες του μάρτυρα, αλλά ο Τιμόθεος παρέμενε καρτερικός σε όλα αυτά και δεν αρνιόταν την πίστη του. Ώσπου, με θαυμαστή επέμβαση ο τροχός σταμάτησε, ελευθερώθηκε ο Τιμόθεος από τα δεσμά του και μπροστά στα μάτια όλων, όλες οι πληγές του θεραπεύτηκαν.

Μπροστά σε αυτό το θέαμα πολλοί από αυτούς που παρακολουθούσαν τα φρικτά μαρτύρια του πίστεψαν στον θεό και ζητούσαν να γίνουν αμέσως χριστιανοί. Αλλά ο ηγεμόνας Αρριανός όχι μόνον δεν μεταμελήθηκε, αλλά διέταξε να δέσουν μια μεγάλη πέτρα στο λαιμό του μάρτυρα και να τον τριγυρίζουν σε όλη την πύλη και κατόπιν να τον κρεμάσουν από ένα δέντρο. Βλέποντας ότι ο άγιος τα υπέμενε όλα με καρτερία, τον έκλεισε στη φυλακή κι έβαλε στον στόχο να μεταπείσει την Αγία Μαύρα, κολακεύοντας την και παροτρύνοντας την να λατρεύσει τα είδωλα. Εκείνη όμως αρνήθηκε να υποκύψει στις απειλές του κι ομολογούσε μόνον την αγάπη της στον Χριστό. Ο ηγεμόνας ακούγοντας την ομολογία της άναψε από θυμό κι αμέσως διέταξε να κόψουν τα πλούσια μαλλιά της και όλα της τα δάκτυλα. Και η Αγία Μαύρα, αντί να κλαίει και να σφαδάζει από τους πόνους, προσευχόταν στο Χριστό και Τον ευχαριστούσε για τα μαρτύρια που την αξίωσε να περάσει για χάρη Του. Βλέποντας την ανδρεία της ψυχή, ο τύρρανος πρόσταξε να γεμίσουν ένα μεγάλο καζάνι με βραστό νερό και να ρίξουν γυμνή την Αγία σ' αυτό για να καεί. Ο θεός όμως, ο οποίος διέσωσε και τους τρεις παίδες από την κάμινο την καιομένη στη Βαβυλώνα, δρόσισε το νερό κι έτσι η Αγία παρέμεινε αβλαβης.

Ο Αρριανός, πιστεύοντας ότι οι δήμιοι δεν έβρασαν το νερό όπως τους είχε πει, διέταξε την Αγία Μαύρα να του ρίξει νερό στα χέρια από το καζάνι πού βρισκόταν η ίδια, αλλά τα χέρια του ζεματίστηκαν κι εκείνος ούρλιαζε από τους πόνους και τα εγκαύματα. Ο κόσμος που παρακολουθούσε τα φρικτά βασανιστήρια, θαύμαζε την αόρατη εκείνη δύναμη που έδινε κουράγιο και υπομονή στην Αγία. Καταλαβαίνοντας ο ηγεμόνας ότι είχε γελοιοποιηθεί αρκετά, διέταξε τους δήμιους να κατασκευάσουν δύο σταυρούς, έναν για τον Τιμόθεο κι έναν για την Μαύρα και να τους στήσουν στο πιο κεντρικό σημείο της πόλης. Οι δύο νέοι, όταν άκουσαν ότι θα θανατωθούν δια του σταυρού, χάρηκαν κι ευχαριστούσαν τον θεό διότι τους αξίωσε να μαρτυρήσουν με τον ίδιο τρόπο που έχυσε το Τίμιο Αίμα Του ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός. Πήραν τότε οι δήμιοι τους Αγίους και τους οδήγησαν στον τόπο της καταδίκης. Εκεί οι Άγιοι αγκάλιαζαν ο καθένας τον σταυρό του, τον φιλούσε και τον εγκωμίαζε. Κατόπιν, με λαχτάρα, ξάπλωσαν ο καθένας στον δικό του σταυρό και οι δήμιοι τους σταύρωσαν. Έμειναν πάνω στο σταυρύ εννέα μέρες. Και οι δύο εμψύχωναν ο ένας τον άλλον, προσεύχονταν και χαίρονταν, έχοντας τον νου τους στραμμένο στον Ουρανό. Ακόμη και πάνω στο σταυρό, ο διάβολος προσπαθούσε να τους ξεγελάσει με οπτασίες, αλλά ο Χριστός έστειλε άγγελο δίπλα τους που τους ενεθάρρυνε και τους έδειξε με θαυμαστύ τρόπο αυτά που τους περίμεναν κοντά στη δόξα του θεού. Έτσι, γεμάτοι χαρά κι αγαλλίαση, παρέδωσαν στον Χριστό κι αγαπημένο τους Νυμφίο, οι μακάριοι μάρτυρες Τιμόθεος και Μαύρα την ψυχή τους στις 3 Μαίου. Κάποιοι χριστιανοί έδωσαν χρήματα στους στρατιώτες και πήραν τα σώματα των μαρτύρων, τα οποία έθαψαν με τιμές και ευλάβεια. Τα λείψανα τους τελούν άπειρα θαύματα σε όσους τους τιμούν και τους επικαλούνται.

Περικαλλής ναός έχει κτιστεί στο χωριό Μαχαιράδο της Ζακύνθου, στο οποίον προστρέχουν εκεί οι πιστοί που τιμούν το ευλαβές ζεύγος των μαρτύρων και λαμβάνουν ότι με πίστη ζητούν από εκείνους. Επίσης στην Ηλιούπολη Αθηνών υπάρχει περικαλλής ναός των Αγίων, αλλά και σε άλλα μέρη της Ελλάδος. Το μαρτύριο τους ήταν φοβερό και βλέποντας το όχι μόνον οι άνθρωποι, αλλά ακόμα και οι άγγελοι σίγουρα εξεπλάγησαν. Γι' αυτό και ο στεφοδότης Χριστός μας στον ουρανό τους στεφάνωσε ενδόξως και στη γη ενεργεί διαμέσου των λειψάνων τους άπειρα θαύματα. Σε μας μένει το μεγάλο παράδειγμα του μαρτυρίου τους και της ομολογίας τους, μένοντας εκστατικοί και παίρνοντας παράδειγμα ακόμα και για την καθημερινή μας ζωή, βλέποντας τον φθαρτό πηλό να υπομένει τόσα βάσανα και μαρτύρια, ακόμα και τη φρικτή σταύρωση, αντλώντας όλη αυτή την δύναμη από την αγάπη και την πίστη προς το Νυμφίο Χριστό μας.Η μνήμη τους εορτάζεται κάθε χρόνο στις 3 Μαίου. ( http://kapernaoum.blogspot.com/2008/04/3_19.html )

 

Απολυτίκιο. Ήχος δ'. Ταχύ προκατάλαβε.

Ως ζεύγος ομόζυγον, και ξυνωρίς θαυμαστή, Τιμόθεε πάνσοφε, και Μαύρα νύμφη Χριστού, ενθέως ηθλήσατε, σύμμορφοι γαρ οφθέντες, των παθών του Κυρίου, δόξης ακατάλυτου, ηξιώθητε άμφω, πρεσβεύοντες τω Σωτήρι, υπέρ των ψυχών ημών.

 

Στην πανηγυρική Θεία Λειτουργία, στον εορτάζοντα Ναό των Αγίων Τιμοθέου και Μαύρας, στο χωριό Μαχαιράδο, τελέσθηκαν χθές και σήμερα ο Μέγας Αρχιερατικός Εσπερινός και η Αρχιερατική Λειτουργία, προεξάρχοντος του Σεβασμ. Μητροπολίτου μας κ.Χρυσοστόμου.

Στον Εσπερινό, το Θείο λόγο κήρυξε ο Πανοσιολ. Αρχιμ. Δανιήλ Μπιάζης, την ομιλία του οποίου παραθέτουμε στη συνέχεια.

 

«Ἥπλωσε Χριστός χεῖρας ἐν Σταυρῷ πάλαι. Ἥπλωσε καί νῦν Μαύρα σύν Τιμοθέῳ».

Με αυτούς τους περιεκτικούς σε νόημα στίχους, σχετικά με τον τρόπο του μαρτυρίου των σήμερα τιμωμένων Αγίων Τιμοθέου και Μαύρας, Σεβασμιότατε Πάτερ και Δέσποτα, ο Ιερός Συναξαριστής αρχίζει να ξεδιπλώνει τις μεγάλες αυτές φυσιογνωμίες των πρώτων χριστιανικών αιώνων, περιγράφοντας τους διωγμούς και τις ταλαιπωρίες, τα βασανιστήρια και τον μαρτυρικό θάνατο των αγίων. Δύο προσωπικοτήτων που έδωσαν τη μαρτυρία της πίστεως και με το άγιο αίμα τους πότισαν το αειθαλές δένδρο της ευσεβείας.

Αλήθεια, ποιός μπορεί να μείνει ασυγκίνητος μπροστά στη σκληρή πραγματικότητα των φρικτών μαρτυρίων που υπέστησαν οι άγιοι;

Ποιός δεν θαυμάζει τον ανίκητο ηρωισμό και τον πλούτο της αρετής Τους;

Γι’ αυτό κι εμείς σήμερα, το πλήρωμα της Τοπικής μας Εκκλησίας, με προεξάρχοντα της πανηγύρεως Εσάς Σεβασμιότατε Γέροντα, με σεβασμό βαθύτατο εδώ, στον από την πυρκαγιά δεινώς καταστραφέντα Ιερό Ναό των Αγίων μαρτύρων Τιμοθέου και Μαύρας, υποκλινόμαστε μπροστά στους αγίους αυτούς Μάρτυρες, τους οποίους προβάλλει η Εκκλησία μας σαν τους αψευδέστερους μάρτυρες της δύναμης του Αγίου Πνεύματος και της ζωντανής παρουσίας του Θεού μέσα στον κόσμο.

Γεννημένοι οι Άγιοι σε δύσκολα χρόνια απηνών διωγμών για την πρώτη Εκκλησία, κατόρθωσαν, μέσα σε αυτό το δύσκολο κοσμικό περιβάλλον, να νικήσουν τις επιθυμίες τους, περνώντας στο χώρο της ελευθερίας και της αφθαρσίας που χαρίζει στον άνθρωπο η εν Χριστώ ζωή.

Αλλά τί είναι στην πραγματικότητα η αγιότητα, όπως την ζει και την πιστεύει η Εκκλησία δύο χιλιάδες και πλέον χρόνια;

Η αγιότητα είναι η συνεχής και ολοζώντανη φανέρωση του Χριστού μέσα στο Σώμα του, την Εκκλησία και τον κόσμο. Η αγιότητα δεν είναι ένα ιδανικό, ένας κανόνας, έστω για ορισμένους μόνο. Είναι κλήση προς όλους μας. Η αγιότητα είναι η παρουσία του αναστημένου Χριστού ανάμεσά μας. Είναι η ολοκλήρωση της εν Χριστώ ζωής. Αυτή την αγιότητα ενσάρκωσαν και οι μάρτυρες Τιμόθεος και Μαύρα οι οποίοι έγιναν οι φίλοι του Θεού, οι «σφόδρα ἠγαπημένοι», αλλά και δικοί μας σύντροφοι, συμπαραστάτες, προστάτες και βοηθοί στην πορεία μας προς τον ουρανό. Στο πρόσωπο Τους η αγιότητα αποτελεί μια ζωντανή πραγματικότητα και όχι μια όμορφη, ίσως και αξιοσέβαστη, αλλά θεωρητική διδασκαλία.

Αυτό εννοούσε και ένας άγιος της Εκκλησίας μας όταν έλεγε: «ἀγάπησον τους ἁγίους, ἵνα ἐλεηθῆς δι’ αυτῶν». Γιατί η εν Χριστώ σωτηρία έχει πραγματοποιηθεί εν Αγίω Πνεύματι στα πρόσωπα των Αγίων της εκκλησίας μας, οι οποίοι αποτελούν τους καρπούς της συνεχούς και διαρκούς παρουσίας του Παράκλητου στην εκκλησία, τη ζωή του κόσμου και τη δόξα των ανθρώπων.

Σήμερα όμως, αγαπητοί μου, πώς θεωρούμε τους αγίους;

Οι περισσότεροι άνθρωποι –και μάλιστα δυστυχώς εμείς οι της εκκλησίας-, νομίζουμε τους Αγίους σαν κάποια διαφορετικά όντα με υπερφυσική φυσιογνωμία. Όπως τους βλέπουμε στις εικόνες που προσκυνάμε στα προσκυνητάρια των εκκλησιών, εξαϋλωμέ-νους και φωτολουσμένους με τα φωτοστέφανα, τους θεωρούμε πολύ μακρινούς και ξένους από την τετριμμένη καθημερινή μας ζωή. Έφτασαν βέβαια στο «καθ’ ὁμοίωσιν» οι Άγιοι και έγιναν ουράνιοι άνθρωποι, προηγουμένως όμως πέρασαν μέσα από τον κόσμο της παρούσας ζωής. Κάθε άγιος είναι «εἰς ἐξ ἡμῶν». Να το πούμε απλά, η αγιότητα δεν είναι τίποτε άλλο παρά κοινωνία του Αγίου Πνεύματος και μίμηση του Χριστού και η ιστορία κάθε αγίου, όπως και των αγίων Τιμοθέου και Μαύρας, μας διαβεβαιώνει και μας πιστοποιεί ότι από τότε που ήλθε κατά την ημέρα της Πεντηκοστής το Άγιο Πνεύμα στη γη, ανέβηκε ο άνθρωπος στην αγκαλιά του Θεού.

Τα θαύματα μάλιστα των αγίων είναι επακόλουθο της χάρης του Χριστού που μετέχουν, και είναι πάντοτε αποτέλεσμα της πίστης των ανθρώπων που επικαλούνται τους Αγίους του Θεού. Τέτοιων μεγάλων θαυμάτων μάλιστα έχει γευθεί στο διάβα των χρόνων και το χωριό του Μαχαιράδου αλλά και ολόκληρο το νησί μας, του οποίου οι φιλάγιοι κάτοικοι αγαπούν, επικαλούνται και τιμούν ιδιαιτέρως τους μάρτυρες Τιμόθεο και Μαύρα μαζί με τη χορεία των λοιπών Ζακυνθίων αγίων.

Σεβασμιότατε,

Στον αγώνα του μαρτυρίου τριών ειδών άνθρωποι ακολουθούν το Χριστό.

Στην πρώτη τάξη ανήκουν εκείνοι που Τον ακολουθούν μόνο με το λογισμό τους, στέκονται μακριά, θαυμάζουν, αλλά δεν παίρνουν την απόφαση να πιάσουν στα χέρια τους τα όπλα της πίστης και της αφοσίωσης στο θέλημα του Θεού, γιατί τους εμποδίζει η ψυχρότητα και η απραξία τους να μιμηθούν το Χριστό.

Στη δεύτερη τάξη ανήκουν εκείνοι που βγαίνουν στον πόλεμο, αλλά πολεμούν όπως τους αρέσει. Μεταχειρίζονται πολεμικά μέσα που εκείνοι θεωρούν σωστά και όχι εκείνα που είναι σύμφωνα με τα θέλημα του Θεού και τη ζωή της Εκκλησίας μας. Νομίζουν ότι με την ιδιορρυθμία και την υπερηφάνεια θα νικήσουν.

Στην τρίτη τάξη ανήκουν εκείνοι που μιμούνται οντολογικά το παράδειγμα του Χριστού. Σε αυτούς ανήκουν και οι Μεγαλομάρτυρες Τιμόθεος και Μαύρα που σήμερα και αύριο τιμούμε. Είναι οι πνευματικοί μας πρόγονοι, είναι οι πραγματικοί ήρωες, είναι τα πρότυπα που πρέπει να μιμηθούμε. Ας ξεκινήσουμε σήμερα κιόλας, αποτινάσσοντας κάθε τι που μας κρατά δεμένους στη γη και ας κάνουμε την υπέρβαση της αγιότητας πράξη στη ζωή μας. Χριστός Ανέστη!

Ο ΑΓΙΟΣ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΡΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ

Ο άγιος Γεώργιος γεννήθηκε μεταξύ των ετών 280-285 μ.Χ., πιθανότατα στην περιοχή της Αρμενίας, από τον Έλληνα Συγκλητικό, στρατηλάτη στο αξίωμα, κατά τους χρόνους του αυτοκράτορα Διοκλητιανού, Γερόντιο. Εκεί, σε ένα μοναστήρι της περιοχής, ο Άγιος δέχθηκε το Μυστήριο του Βαπτίσματος και έγινε μέλος της Εκκλησίας. Ο πατέρας του Αγίου, Γερόντιος, καταγόταν από πλούσια και επίσημη γενιά της Καππαδοκίας. Σε παλαιό χειρόγραφο αναφέρεται, ότι γεννήθηκε στον Σεβαστούπολη της Μικρής Αρμενίας, αρχικά ήταν ειδωλολάτρης και αργότερα έγινε χριστιανός. Η σύζυγός του ονομαζόταν Πολυχρονία, ήταν χριστιανή και καταγόταν από τον γνωστό Λύδδα (Διάσπολη) της Παλαιστίνης. Όπως αναφέρουν οι πηγές, η οικογένεια του Αγίου, Όταν εκείνος ήταν σε μικρή ηλικία, μετοίκησε στην Λύδδα, λόγω του θανάτου του πατρός του.

Σε νεαρή ηλικία ο Γεώργιος κατατάχθηκε στον ρωμαϊκό στρατό. Διακρίθηκε για την τόλμη και τον ηρωϊσμό του και έλαβε το αξίωμα του Τριβούνου. Λίγο αργότερα ο Διοκλητιανός τον έκανε Δούκα (διοικητή) με τον τίτλο του Κόμητος στο τάγμα τον Ανικιώρων της αυτοκρατορικής φρουράς· «πολλάκις πρότερον μεγαλοπρεπώς διαπρέψας του των σχολων μετά ταυτα πρώτου τάγματος κόμης κατ’ εκλογήν προεβλήθη». Στις αρχές του 303 μ.Χ. ο Άγιος συλλαμβάνεται και ακολουθεί το μαρτύριο.

Η πίστη του Αγίου γίνεται αφορμή να βαπτισθούν οι στρατιωτικοί Ανατόλιος και Πρωτολέων, Βίκτωρ και Ακίνδυνος, Ζωτικός και Ζήνωνας, Χριστοφόρος και Σεβιριανός, Θεωνάς, Καισάριος και Αντώνιος, των οποίων την μνήμη εορτάζει η Εκκλησία στις 20 Απριλίου, και η βασίλισσα Αλεξάνδρα, σύζυγος του Διοκλητιανού, μαζί με τους δούλους της Απολλώ, Ισαάκιο και Κοδράτο, των οποίων η μνήμη τιμάται στις 21 Απριλίου.

Ο Διοκλητιανός δεν το περίμενε και έφριξε με την στάση του Γεωργίου. Τότε άρχισε για τον Άγιο μια σειρά φρικτών βασανιστηρίων, αλλά και θαυμάτων, που έφεραν πολλούς ειδολολάτρες στη χριστιανική πίστη. Αφού τον λόγχισαν, ξέσκισαν τις σάρκες του με ειδικό τροχό από μαχαίρια. Έπειτα, τον έριξαν σε λάκκο με βραστό ασβέστη και κατόπιν τον ανάγκασαν να βαδίσει με πυρωμένα μεταλλικά παπούτσια. Από όλα αυτά ο Θεός τον κράτησε ζωντανό και έγινε αιτία να εξευτελιστούν τα είδωλα και οι εκφραστές τους.

Ο Άγιος μαρτύρησε προσευχόμενος, «απετμήθη την κεφαλήν», την Παρασκευή 23 Απριλίου του έτους 303 μ.Χ. Κατά δε τον υπολογισμό του ιστορικού Ευσεβίου, και σύμφωνα με το μακεδονικό ημερολόγιο, αντιστοιχούσε στην Παρασκευή της Διακαινησίμου, του Πάσχα. Κρυφά σήκωσαν οι Χριστιανοί το πάντιμο λείψανο του και το έθαψαν, μαζί με αυτό της αγίας μητρός του, η οποία μαρτύρησε την ίδια ή την επόμενη ημέρα. Ο πιστός υπηρέτης του Αγίου, Πασικράτης, εκτελώντας την επιθυμία του Αγίου, παρέλαβε το άγιο λείψανο του Μάρτυρα, μαζί με αυτό της μητέρας του, και τα μετέφερε στην Λύδδα της Παλαιστίνης. Από εκεί, όπως βεβαιώνουν οι πηγές, οι Σταυροφόροι πήραν τα ιερά λείψανα της Αγίας Πολυχρονίας και τα μετέφεραν στην Δύση.

Μετά τον μαρτυρικά θάνατο του Αγίου μαρτύρησαν και οι συνδέσμιοί του Ευσέβιος, Νέων, Λεόντιος, Λογγίνος και άλλοι τέσσερις μαζί. Την μνήμη τους τιμά η Εκκλησία στις 24 Απριλίου.

Βλέπουμε, ότι με κέντρο την ημέρα του μαρτυρίου του Αγίου, δημιουργείται μέσα στον λειτουργικό χρόνο της Εκκλησίας, ένας εορτολογικός κύκλος, ο οποίος καλλιεργείται περισσότερο από τα Τυπικά της Κωνσταντινούπολης, που ξεκινά στις 20 Απριλίου και τελειώνει στις 24 του αυτού μηνός. Ο εορτολογικός αυτός κύκλος δείχνει την περίοπτη θέση του Μάρτυρος στην ζωή της Εκκλησίας.

Κατά την Εκκλησία μας, ο ένδοξος αυτός μεγαλομάρτυρας είναι ο μαργαρίτης ο πολύτιμος, ο αριστεύς ο θείος, ο λέων ο ένδοξος, ο αστήρ ο πολύφωτος, του Χριστού οπλίτης, της ουρανίου στρατιάς ο συνόμιλος. (www.xfe.gr)

Απολυτίκιο

Ως των αιχμαλωτων ελευθερωτης, και των πτωχων υπερασπιστης,

ασθενουντων ιατρος, βασιλεων υπερμαχος, Τροπαιοφορε Μεγαλομαρτυς Γεωργιε,

πρεσβευε Χριστω τω Θεω, σωθηναι τας ψυχας ημων.

Στο νησί μας εορτάζουν με κάθε επισημότητα τη μνήμη του Μεγαλομάρτυρα Γεωργίου,

η Ιερά Μονή Αγίου Γεωργίου των Κρημνών, στα ορεινά του νησιού,
καθώς και οι ενορίες

Αγ. Γεωργίου Βασιλικού και Χουρχουλιδίου. 

ΛΟΓΟΣ ΣΤΗΝ ΦΩΤΟΦΟΡΟ ΚΑΙ ΑΓΙΑ ΑΝΑΣΤΑΣΗ

(Αγίου Γρηγορίου Νύσσης)

1. «Είναι δοξασμένος ο Θεός» (Λουκ. α΄ 68). Ας πούμε επαινετικά λόγια σήμερα στο Μονογενή Θεό, τον δημιουργό των ουρανίων πραγμάτων, Αυτόν που έσκυψε στις μυστικές εκτάσεις της γης και με τις φωτεινές ακτίνες Του φώτισε όλη την οικουμένη. Ας πούμε ύμνους σήμερα για την Ταφή του Μονογενή, την Ανάσταση του Νικητή, τη χαρά του κόσμου, τη ζωή όλων των εθνών (Ιωαν. ιστ΄ 20, Λουκ. β΄ 10). Ας υμνήσουμε σήμερα αυτόν που φόρεσε την αμαρτία (Β΄ Κορ. ε΄ 21). Ας πούμε εύφημα λόγια σήμερα στο Θεό Λόγο, που ντρόπιασε τη σοφία του κόσμου (Α΄ Κορ. α΄ 20) επιβεβαίωσε την πρόρρηση των Προφητών, συγκέντρωσε τον όμιλο των Αποστόλων, διέδωσε την πρόσκληση της Εκκλησίας και τη Χάρη του Πνεύματος. Διότι να η απόδειξη, εμείς, που κάποτε ήμασταν ξένοι από τη βαθειά γνώση του Θεού (Εφ. β΄ 13,19), γνωρίσαμε τον Θεό και εκπληρώθηκε το γραμμένο, «θα θυμηθούν και θα στραφούν στον Κύριο όσοι κατοικούν στις άκρες της γης και θα πέσουν να τον προσκυνήσουν όλες οι φυλές των εθνών» (Ψαλμ. κα΄ 28).

2. Τι να θυμηθούν; Την παλιά πτώση, τη νέα ανάσταση, την αρχαία παράβαση και τη μετά διόρθωση, τον θάνατον της Εύας, τη γέννηση της Παρθένου Μαρίας, την αποκατάσταση των εθνών, τη συγχώρηση των αμαρτωλών, την πρόρρηση των Προφητών, το κήρυγμα των Αποστόλων, την αναγέννηση της κολυμβήθρας (Ιωαν. ε΄ 1-30), την είσοδο στον παράδεισο, την επιστροφή στους ουρανούς, το δημιουργό που αναστήθηκε, Εκείνον που ξεντύθηκε όσα δεν του έπρεπαν, Εκείνον που με τη θεϊκή Του μεγαλοσύνη μετέτρεψε το φθαρτό σε αφθαρσία. Και ποια είναι αυτά που τα απομάκρυνε, γιατί δεν του έπρεπαν; Εκείνα που είπε ο Ησαΐας: «Τον είδαμε και δεν είχε ομορφιά ούτε κάλλος, αλλά το πρόσωπό Του ήταν ατιμασμένο και στερημένο από ωραιότητα πιο πολύ από όλους τους ανθρώπους» (Ησ. νγ΄ 2-3).

3. Πότε ήταν ατιμασμένος; Όταν συναναστρεφόταν τους ασεβείς Ιουδαίους, που τον αποκαλούσαν Σαμαρείτη και δαιμονισμένο (Ιωαν. η΄ 48). Όταν ο Ιούδας ο Ισκαριώτης και όσοι τους γέννησε το σκοτάδι, κρατούσαν αυτόν που δε χωράει πουθενά για να τον θανατώσουν. Δεν έλεγε άδικα ο Ιωάννης ο Πρόδρομος γι’ αυτούς, «Εσάς που σας γέννησαν οι οχιές, ποιος σας συμβούλευσε να ξεφύγετε τη μελλοντική οργή;» (Ματθ. γ΄ 7). Διότι πραγματικά θα μείνει πάνω τους η οργή του Θεού.

4. Πότε ήταν ατιμασμένος; Όταν τον αντιμετώπιζαν Αυτόν, το βλαστό της επιείκειας, με ραπίσματα και ζητούσαν απαντήσεις με όρκους από Αυτόν, που είναι ο δικαστής των όρκων (Μαρκ. ιδ΄ 65).

5. Πότε ήταν ατιμασμένος; Όταν δίκαζαν το δικαστή και έκριναν τον Κριτή του κόσμου, όταν ο δούλος ρωτούσε και ο Κύριος σιωπούσε, το φως ησύχαζε και το σκοτάδι θριαμβολογούσε, το δημιούργημα έδειχνε θράσος και ο Δημιουργός έδειχνε υπομονή.

6. Πότε ήταν ατιμασμένος; Όταν οι ταύροι χτυπούσαν με τα κέρατα και ο ταύρος στεκόταν ήσυχος, όταν το λιοντάρι ωρυόταν και οι ταύροι στέκονταν αγέρχοι, όπως έχει γραφεί στους ψαλμούς, «Με περικύκλωσαν πολλά και με τριγύρισαν ταύροι καλοθρεμμένοι. Άνοιξαν το στόμα τους εναντίον μου, όπως το λιοντάρι που αρπάζει και ωρύεται» (Ψαλμ. κα΄ 12).

7. Πότε ήταν ατιμασμένος; Όταν γάβγιζαν τα σκυλιά και ο Δεσπότης έδειχνε ανοχή. Όταν οι λύκοι άρπαζαν και το πρόβατο δεν έφερνε αντίσταση. Όταν ο ληστής δεχόταν πρόσκληση στη ζωή, ενώ η ζωή του κόσμου συρόταν στο θάνατο. Όταν έβγαζαν εκείνη την άτακτη και ολέθρια φωνή, «θάνατος, θάνατος, σταύρωσέ Τον. Το αίμα Του πάνω μας και στα παιδία μας» (Ιωάν. ιθ΄ 15, Ματθ. κζ΄ 25), οι φονιάδες του Κυρίου και των προφητών, οι θεομάχοι, οι μισόθεοι, οι υβριστές του νόμου, οι πολέμιοι της χάριτος, οι εχθροί της πίστεως, οι συνήγοροι του διαβόλου, τα γεννήματα των εχιδνών, οι ψιθυριστές, οι κατήγοροι, οι σκοτισμένοι στη διάνοια, η ζύμη των Φαρισαίων (Ματθ. ιστ΄ 6, Μαρκ. η΄ 15, Λουκ. ιβ΄ 1), το συνέδριο των δαιμόνων, οι μιαροί, οι κακότατοι, οι ψιθυριστές, οι μισόκαλοι. Και δίκαια φώναζαν «θάνατος, θάνατος, στάυρωσέ Τον», διότι τους βάραινε η παρουσία της Θεότητος με σάρκα και τους στενοχωρούσε ο έλεγχος για τον τρόπο της ζωής τους. Είναι συνήθεια οι αμαρτωλοί να μισούν τη συναναστροφή με τους δικαίους.

8. Πότε ήταν ατιμασμένος; Όταν φραγγέλωσαν και βασάνισαν το άγιο σώμα Εκείνου που υπέφερε τα πάθη με τη θέλησή Του, για να θεραπεύσει τις παλιές πληγές των αμαρτημάτων μας. Όταν σήκωνε το ξύλο του Σταυρού επάνω στους ώμους Του, τρόπαιο κατά του διαβόλου. Όταν φορούσαν αγκάθινο στεφάνι σ’ Εκείνον που στεφανώνει όσους πιστεύουν σ’ Αυτόν. Όταν έντυσαν με πορφύρα περιπαιχτικά Αυτόν που χαρίζει αφθαρσία σε όσους ξαναγεννιούνται με νερό και Πνεύμα Άγιο (Ιωαν. γ΄ 5, Ματθ. κζ΄ 48). Όταν κάρφωσαν στο ξύλο του Σταυρού Αυτόν που είναι Κύριος της ζωής και του θανάτου.

9. Πότε ήταν ατιμασμένος; Όταν οι στρατιώτες θριάμβευαν περιπαίζοντας το Δεσπότη της ουρανίας στρατιάς των Αγγέλων.

10. Πότε ήταν ατιμασμένος; Όταν έδεσαν σε καλάμι σπόγγο γεμάτο ξύδι και Τον πότισαν και έδιναν χολή σ’ Αυτόν που τους έρριξε το μάνα (Εξ. ιστ΄ 13-15). Όταν έσπαζαν οι πέτρες και σκιζόταν το καταπέτασμα του Ναού κατάπληκτα από το θράσος των ασεβών. Όταν ο ήλιος πενθούσε και ντυνόταν το σκοτάδι σαν σάκο, πενθώντας την πτώση των Ιουδαίων. Διότι η ημέρα θρηνούσε τις συμφορές των Ιουδαίων, όταν η Ζωή, δηλαδή ο Χριστός, ήταν κρεμασμένος ανάμεσα σε δύο Ληστές, και ο ένας Τον χλεύαζε και Τον κατηγορούσε, ο δε άλλος με τη μετάνοιά του άρπαζε τον Παράδεισο (Λουκ. κγ΄ 39-43).

11. Πότε ήταν ατιμασμένος; Όταν το σώμα παραδινόταν για να ταφεί.

12. Πότε ήταν ταπεινωμένος; Όταν οι στρατιώτες Τον φύλαγαν και η γη έκρυβε Αυτόν που στήριξε τη γη επάνω στα νερά (Γεν. α΄ 9). Όταν οι Απόστολοι κρύβονταν, μην μπορώντας να υποφέρουν τους πολλούς πειρασμούς.

13. Όμως πρόσεχε, αγαπητέ, τα θαύματα του Θεού και τα κατορθώματα της χαράς που ήλθε μετά το πάθος. Ο ατιμασμένος μεταβαλλόταν σε ένδοξο και η χαρά του κόσμου ανασταίνεται άφθαρτη μαζί με το σώμα. Τότε είχε ωδίνες τοκετού η γη και κυοφόρησε η ημέρα. Και ο θάνατος απέβαλε τη ζωή των όλων. Διότι δεν ήταν δυνατόν ο θάνατος να κρατήσει Εκείνον που κρατά τα πάντα με το λόγο Του.

14. Ας γιορτάσουμε, λοιπόν, τη μετά από τρεις ημέρες ανάσταση του Χριστού, που προξένησε την αιώνια ζωή. Διότι, όπως ακριβώς η Θεοτόκος Μαρία δε δοκίμασε παρθενικές ωδίνες ανύμφευτης κόρης, αλλά με τη θέληση του Θεού και με τη Χάρη του Αγίου Πνεύματος γέννησε το Δημιουργό των αιώνων, το Θεό Λόγο που προέρχεται από το Θεό, έτσι και η γη από την κοιλιά της, καταργώντας τις ωδίνες του θανάτου (Πραξ. β΄ 24) άφησε, όταν διατάχθηκε, ελεύθερο τον Κύριο των Ιουδαίων. Γιατί δεν μπορούσε να κρατά σώμα το οποίο φέρνει την αθανασία. Σκεπτόμενος, λοιπόν, ο προφήτης Δαβίδ την αποκατάσταση του μεγαλείου, την κατάργηση του θανάτου, την ελευθερία όταν πριν ήταν δούλοι, φωνάζει και λέει: «Βασίλευσε ο Κύριος, φόρεσε το μεγαλείο Του» (Ψαλμ.πβ΄1).

15. Ποιο μεγαλείο ντύθηκε ο Κύριος; Την αφθαρσία, την αθανασία, τον όμιλο των Αποστόλων, το στεφάνι της Εκκλησίας. Δεν προδίδει πλέον ο Ιούδας, δεν απειλεί πλέον ο Καϊάφας, δεν οπλίζεται πλέον ο Ηρώδης για να σφάξει τα παιδιά, δε δικάζει πλέον ο Πιλάτος, ούτε φυλακίζουν πλέον οι Ισραηλίτες. Το φθαρτό έγινε άφθαρτο κι Εκείνος που Τον θεωρούσαν μόνο απλό άνθρωπο, αποδείχθηκε αληθινός Θεός. Γι’ αυτό και εμείς φωνάζουμε: «Θάνατε, πού είναι το κεντρί σου; Άδη, πού είναι η νίκη σου;» (Α΄ Κορ. ιε΄ 55). «Ο Κύριος βασίλευσε, φόρεσε το μεγαλείο Του, ντύθηκε και ζώσθηκε δύναμη» (Ψαλμ. πβ΄1). Δύναμη λέει το σχέδιο σωτηρίας με την ένσαρκη παρουσία Του, γιατί δεν υπάρχει τίποτε πιο δυνατό από αυτήν. Ο ασώματος νίκησε με το σώμα Του τους δαίμονες, με το σταυρό καταπολιόρκησε τις εχθρικές δυνάμεις.

16. Δηλαδή, επειδή στην αρχή συγκλόνιζε τη γη η αμαρτία, όταν αναστήθηκε ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός, όπως προείπε, τη στερέωσε με το ξύλο του Σταυρού, για να μη βαδίζει πλέον στον γκρεμό της καταστροφής, ούτε να τη δέρνουν οι Χειμώνες της πλάνης. Και μάρτυρα σ’ αυτά που λέμε ας φέρουμε τον μακάριο Παύλο, που λέει τα εξής: «Αυτό το φθαρτό πρέπει να ντυθεί αφθαρσία, και αυτό το θνητό πρέπει να ντυθεί αθανασία» (Α΄ Κορ. ιε΄ 53). Γι’ αυτό και ο ψαλμωδός λέει: «Είναι έτοιμος από τότε ο θρόνος Σου, Εσύ υπάρχεις αιώνια» (Ψαλμ. πβ΄ 2), και ο Δανιήλ: «Η βασιλεία Σου είναι βασιλεία όλων των αιώνων, ας γεμίσουν από ευφροσύνη πολλά νησιά» (Ψαλμ. πστ΄ 1), γιατί σ’ Αυτόν ανήκει η δοξολογία και η δύναμη στους ατέλειωτους αιώνες. Αμήν.

Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΘΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

ΓΙΑ ΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

(Αγίου Συμεών του Νέου Θεολόγου)

 
«Ο Κύριος Ιησούς και Θεός μας χωρίς να φταίει σε τίποτε ραπίσθηκε, ώστε οι αμαρτωλοί που θα τον μιμηθούν, όχι μόνον να λάβουν άφεση των αμαρτιών τους, αλλά και να γίνουν συγκοινωνοί στη θεότητά του με την υπακοή τους.

Εκείνος ήταν Θεός κι έγινε για μας άνθρωπος. Ραπίσθηκε, φτύστηκε και σταυρώθηκε, και με όσα έπαθε ο απαθής κατά τη θεότητα είναι σαν να μας διδάσκει και να λέει στον καθένα μας:

«Αν θέλεις, άνθρωπε, να γίνεις Θεός, να κερδίσεις την αιώνια ζωή και να ζήσεις μαζί μου, πράγμα που ο προπάτοράς σου, επειδή το επεδίωξε με κακό τρόπο, δεν το πέτυχε, ταπεινώσου, καθώς ταπεινώθηκα κι εγώ για σένα– απόφυγε την αλαζονεία και την υπερηφάνεια του δαιμονικού φρονήματος, δέξου ραπίσματα, φτυσίματα, κολαφίσματα, υπόμεινέ τα μέχρι θανάτου και μην ντραπείς.

Αν όμως εσύ ντραπείς να πάθεις κάτι χάρη των εντολών μου, καθώς εγώ ο Θεός έπαθα για σένα, θα θεωρήσω κι εγώ ντροπή μου το να είσαι μαζί μου κατά την ένδοξη έλευσή μου και θα πω στους αγγέλους μου:

Αυτός κατά την ταπείνωσή μου ντράπηκε να με ομολογήσει και δεν καταδέχθηκε να εγκαταλείψει τον κόσμο και να γίνει όμοιός μου. Τώρα λοιπόν που απογυμνώθηκε από τη φθαρτή δόξα του Πατέρα μου, θεωρώ ντροπή μου ακόμη και να τον βλέπω. Πετάξτε τον λοιπόν έξω: «αρθήτω ο ασεβής, ίνα μή ίδη τήν δόξαν Κυρίου» (Ησ. 26:10) (διώξτε τον ασεβή για να μη δει τη δόξα του Κυρίου).

Φρίξετε, άνθρωποι, και τρομάξετε, και υπομείνετε με χαρά τις ύβρεις που ο Θεός υπέμεινε για τη σωτηρία μας... Ο Θεός ραπίζεται από έναν τιποτένιο δούλο... και εσύ δεν καταδέχεσαι να το πάθεις αυτό από τον ομοιοπαθή σου άνθρωπο; Ντρέπεσαι να γίνεις μιμητής του Θεού, και πώς θα συμβασιλεύσεις μ’ αυτόν και θα συνδοξασθείς στη βασιλεία των ουρανών, αν δεν υπομείνεις τον αδελφό σου; Αν και ’κείνος δεν καταδεχόταν να γίνει άνθρωπος για σένα και σ’ άφηνε να κείτεσαι μέχρι τώρα στην πτώση της παραβάσεως, δεν θα βρισκόσουν τώρα στον πυθμένα του Άδη, άθλιε, με τους άπιστους και τους ασεβείς;

Αλλά τί θα πούμε προς αυτούς πού δήθεν εγκατέλειψαν τα πάντα κι έγιναν φτωχοί για την βασιλεία των ουρανών;

— Αδελφέ, φτώχυνες και μιμήθηκες το Δεσπότη Χριστό και Θεό σου. Βλέπεις λοιπόν ότι τώρα ζει και συναναστρέφεται μαζί σου, αυτός που βρίσκεται υπεράνω όλων των ουρανών. Να, βαδίζετε τώρα οι δυο μαζί– κάποιος σας συναντάει στο δρόμο της ζωής, δίνει ράπισμα στον Δεσπότη σου, δίνει και σε σένα. Ο Δεσπότης δεν αντιλέγει και συ αντεπιτίθεσαι; «Ναι», λέει, γιατί είπε σε εκείνον που τον ράπισε: «ει κακώς ελάλησα, μαρτύρησον περί του κακού– ει δε καλώς, τί με δέρεις;» (Ιω. 18,23). (Αν είπα κάτι κακό, πες ποιο ήταν– αν όμως μίλησα σωστά, γιατί με χτυπάς;)».

Αυτό όμως δεν το είπε αντιμιλώντας, όπως φαντάστηκες, αλλά επειδή εκείνος «αμαρτίαν ουκ εποίησεν, ουδέ ευρέθη δόλος εν τω στόματι αυτού» (δεν έκανε αμαρτία, ούτε βρέθηκε δόλος στο στόμα του).

Και για να μη νομισθεί, ότι, επειδή τάχα αμάρτησε, δίκαια τον χτύπησε ο δούλος λέγοντάς του: «ούτως αποκρίνει τω αρχιερεί;» (Ιω. 18,22)– (έτσι αποκρίνεσαι στον αρχιερέα;), για να αποδείξει λοιπόν ανεύθυνο τον εαυτό του, είπε τον παραπάνω λόγο. Δεν είμαστε όμως όμοιοί του εμείς οι υπεύθυνοι για πολλές αμαρτίες.

Έπειτα, μολονότι υπέμεινε πολύ χειρότερα απ’ αυτό, δεν μίλησε καθόλου, αλλά μάλλον προσευχήθηκε για τους σταυρωτές Του.

Εκείνος, αν και τον περιέπαιζαν, δεν αγανακτούσε, και σε γογγύζεις;

Εκείνος ανέχεται φτυσίματα, κολαφίσματα και φραγγελώσεις, και σε δεν ανέχεσαι ούτε ένα σκληρό λόγο;

Εκείνος δέχεται σταυρό και την οδύνη των καρφιών κι ατιμωτικό θάνατο, και συ δεν καταδέχεσαι να εκτελέσεις τα ταπεινά διακονήματα;

Πώς λοιπόν θα γίνεις συγκοινωνός στη δόξα, αφού δεν καταδέχεσαι να γίνεις συγκοινωνός στον ατιμωτικό του θάνατο; Μάταια στ’ αλήθεια εγκατέλειψες τον πλούτο, αφού δεν δέχθηκες να σηκώσεις τον σταυρό, δηλ. να υπομείνεις πρόθυμα την επίθεση όλων των πειρασμών – έτσι απόμεινες μόνος στον δρόμο της ζωής και χωρίσθηκες δυστυχώς από τον γλυκύτατο Δεσπότη και Θεό σου!»

(από το βιβλίο «Σταυροαναστάσιμα», έκδοσης Ι.Μ. Αγίου Συμεών Νέου Θεολόγου. Φωτογραφία π.Δ.Μ., Ι.Μονή Σουμελά, Βέροια)

ΠΡΟΣΗΛΥΤΙΣΤΙΚΕΣ ΔΡΑΣΕΙΣ ΤΩΝ "ΜΑΡΤΥΡΩΝ ΤΟΥ ΙΕΧΩΒΑ" (ΧΙΛΙΑΣΤΩΝ)

Μια παράταιρη επιστολή, χειρόγραφη μάλιστα, περίμενε αρκετούς κατοίκους των Πατησίων χθες στα γραμματοκιβώτιά τους. «Αξιότιμε κύριε/κυρία, πρόσφατα επισκέφθηκα τη γειτονιά σας, αλλά δεν κατάφερα να επικοινωνήσω μαζί σας, αφού έχω ορισμένες σημαντικές πληροφορίες τις οποίες θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας. Σας εσωκλείω ένα φυλλάδιο για να πάρετε μια ιδέα των πληροφοριών» έγραφε η συντάκτριά της, η οποία σημείωνε και το κινητό της τηλέφωνο.

Το ενδιαφέρον δεν ήταν όψιμο εξαιτίας των σκηνικών βίας του τελευταίου πενθημέρου. Ούτε το κίνητρο... ταπεινό, ορμώμενο μόνο απ΄ όσα ζουν οι κάτοικοι σε Πατήσια και Σεπόλια λόγω της έξαρσης της εγκληματικότητας. Οπως αποδείχθηκε, η χειρόγραφη όσο και καλλίγραφη επιστολή ήταν γραμμένη από μάρτυρα του Ιεχωβά και εκμεταλλευόμενη το κλίμα των ημερών καλούσε σε προσηλυτισμό.

Δεκάδες κάτοικοι της Πατησίων, της Κυψέλης και των Σεπολίων παρέλαβαν χθες χειρόγραφες και ενυπόγραφες επιστολές, όπου σημειώνονται τα εξής:

Στα φυλλάδια προσφέρονται πληροφορίες για το περιοδικό «Σκοπιά» και καλούνται όσοι το επιθυμούν να συμμετάσχουν σε μια ειδική γραφική, όπως χαρακτηρίζεται, ομιλία με τίτλο «Αληθινή ειρήνη και ασφάλεια- Πότε;». Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στις 18 Απριλίου στο Περιστέρι και, όπως επισημαίνει στην επιστολή της η μάρτυρας του Ιεχωβά που απευθύνεται στους πιστούς, «σίγουρα θα έχετε ακούσει ειδήσεις στις οποίες κυριαρχούν θέματα όπως το αυξανόμενο έγκλημα, οι τρομοκρατικές ενέργειες, η οικονομική κρίση κ.ά., ειδήσεις οι οποίες μας κάνουν να ανησυχούμε. Ο Ιησούς έδειξε ότι αυτό το κλίμα φόβου και ανησυχίας θα εντεινόταν».

Και στη συνέχεια θέτει τη ρητορική της ερώτηση, για να απαντήσει και πάλι η ίδια: «Πού μπορεί να βρεθεί ανακούφιση από τέτοιες ανησυχίες; Στον Λόγο του Θεού».

Στην επίσημη ιστοσελίδα των μαρτύρων του Ιεχωβά στο Διαδίκτυο δίδονται οδηγίες για το πώς πρέπει να γίνεται το κήρυγμα της θρησκείας και δηλώνεται ότι «υπάρχουν πολλοί τρόποι για να κηρυχθούν αυτά τα καλά νέα. Συχνάκάποια συζήτηση με φίλους και γνωστούς δίνει την ευκαιρία γι΄ αυτό. Μερικοί κηρύττουν γράφοντας επιστολές ή χρησιμοποιώντας το τηλέφωνο. Αλλοι ταχυδρομούν έντυπα που περιέχουν ύλη η οποία, κατά τη γνώμη τους, θα ενδιέφερε ιδιαίτερα κάποιον γνωστό τους. Υποκινούμενοι από την επιθυμία τους να μην παραβλέψουν κανέναν,οι Μάρτυρες πηγαίνουν από πόρτα σε πόρτα με αυτό το άγγελμα».

Κάτοικοι της Πατησίων πάντως έγιναν... μάρτυρες όλων των τρόπων προσέγγισης, αφού και επισκέψεις δέχθηκαν, και επιστολές έλαβαν, και τα έντυπα τούς ταχυδρομήθηκαν, και τηλεφωνικός αριθμός του κινητού με τον οποίο μπορούν να επικοινωνούν τους δόθηκε...

(Αναδημοσίευση απο την ιστοσελίδα www.romfea.gr)